1 Księga Kronik 19 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Potem umarł Nachasz, król Ammonitów, a jego syn został królem w jego miejsce.

Wtedy Dawid pomyślał sobie: Okażę życzliwość dla Chanuna, syna Nachasza, tak jak jego ojciec okazał życzliwość dla mnie. Wysłał więc Dawid posłów, aby go pocieszyć po stracie ojca. Gdy słudzy Dawida przybyli do Chanuna w kraju Ammonitów, aby go pocieszyć,

książęta ammoniccy odezwali się do Chanuna: Może sądzisz, że Dawid z szacunku dla twojego ojca przysłał do ciebie pocieszycieli? Czy raczej nie po to, by rozpoznać, wyszpiegować, a potem zagarnąć kraj, przybyli jego słudzy do ciebie?

Chanun więc pochwycił sług Dawida, ogolił ich, obciął im szaty do połowy, aż do pośladków, i odesłał ich.

Wtedy niektórzy udali się i powiadomili Dawida o tych ludziach, a on wysłał na ich spotkanie posłów, bo ci ludzie zostali bardzo znieważeni. Król polecił im: Zostańcie w Jerychu, aż wam brody odrosną, a potem wrócicie.

Gdy Ammonici spostrzegli, że Dawid ich znienawidził, Chanun wraz z Ammonitami posłał tysiąc talentów srebra, aby za nie wynająć rydwany i jeźdźców z Aram-Naharaim i od Aramejczyków z Maaki i z Soby.

I wynajęli sobie trzydzieści dwa tysiące rydwanów oraz króla Maaki z jego ludźmi, którzy przyszli i rozłożyli się obozem pod Medebą; zgromadzili się też Ammonici ze swoich miast i przybyli, aby walczyć.

A gdy Dawid o tym usłyszał, wysłał Joaba wraz z całym wojskiem – ludźmi walecznymi.

Ammonici wystąpili i ustawili się do bitwy u wejścia do miasta, a sprzymierzeni królowie zajęli stanowiska osobno, w polu.

Gdy Joab spostrzegł, że walka zagraża mu z przodu i od tyłu, dobrał sobie ludzi spośród wszystkich najdzielniejszych w Izraelu i ustawił w szyku bojowym naprzeciw Aramejczyków.

Pozostałych zaś ludzi powierzył w ręce swojego brata, Abiszaja, aby ich ustawił w szyku naprzeciw Ammonitów.

I powiedział: Jeśli Aramejczycy będą mieli przewagę nade mną, ty przyjdziesz mi na pomoc; jeśli zaś Ammonici będą mieli przewagę nad tobą, ja ci przyjdę na pomoc.

Odwagi! Okażmy męstwo w walce za nasz naród i za miasta naszego Boga! A niech Pan uczyni to, co Mu się wyda słuszne!

Zbliżył się Joab i lud, który był z nim, do Aramejczyków, aby walczyć, lecz oni uciekli przed nim.

Ammonici, widząc, że Aramejczycy uciekli, również sami uciekli przed jego bratem Abiszajem i wycofali się do miasta. Joab więc wrócił do Jerozolimy.

Lecz kiedy Aramejczycy zobaczyli, że zostali pobici przez Izraela, wysłali posłów, aby sprowadzić Aramejczyków, którzy byli po drugiej stronie Rzeki, na czele z dowódcą wojska Hadadezera, Szofakiem.

Dawid, gdy go o tym powiadomiono, zebrał wszystkich Izraelitów, a po przeprawieniu się przez Jordan szedł ku nim i zajął stanowiska naprzeciwko. Dawid skierował szyki do walki przeciw Aramejczykom. I walczyli z nim.

Lecz Aramejczycy uciekli przed Izraelitami; a Dawid zabił spośród Aramejczyków siedem tysięcy walczących na rydwanach i czterdzieści tysięcy pieszych; zginął też dowódca wojska, Szofak.

Gdy więc poddani Hadadezera zobaczyli, że zostali pokonani przez Izraelitów, zawarli pokój z Dawidem i stali się jego poddanymi. Aramejczycy nie chcieli odtąd iść na pomoc Ammonitom.