1 Księga Kronik 19:6 – znaczenie i zastosowanie

Widzimy tu, jak serca grzeszników skazanych na zgubę twardnieją, aż doprowadzają ich do samozniszczenia. Ammonici zdali sobie sprawę, że zrazili do siebie Dawida (1 Księga Kronik 19:6), a mądrość podpowiadałaby im, by szukać pokoju. Powinni byli się ukorzyć i spróbować naprawić wyrządzoną mu krzywdę. Narazili się też na sprawiedliwy sąd Boga, który jest Królem narodów, broni skrzywdzonych i stoi na straży pogwałconego prawa.

Zamiast tego przygotowali się do wojny. Sprowadzili na siebie, za sprawą Dawida, zgubę, której on wcale dla nich nie zamierzał. Gdy ludzie wypierają się oczywistej winy i odrzucają pokój, ich upór często prowadzi ich do upadku.

Widzimy też, że odwaga dzielnych ludzi rośnie w obliczu trudności. Gdy Joab zobaczył, że wojsko ustawiło się do walki przed nim i za nim, nie myślał o odwrocie. Umocnił się w postanowieniu i podzielił swoje wojsko nie dlatego, że był słaby, lecz dlatego, że zachował spokój i czujność oraz był gotów działać.

Połączył siły z bratem, by wzajemnie się wspierać (1 Księga Kronik 19:12), i zachęcał dowódców, by dzielnie walczyli na swoich pozycjach. Kierował się troską o chwałę Boga i dobro swojej ojczyzny, a nie o własny honor czy zysk. Wynik pozostawił Bogu: „Niech Pan uczyni to, co uzna za słuszne”.

Widać też, jak mało znaczą wielkie umiejętności i siła, gdy służą niesprawiedliwości. Ammonici zrobili wszystko, by jak najlepiej wykorzystać swoje położenie. Wystawili do walki potężne wojsko i rozmieścili je tak rozsądnie, jak potrafili. Ponieważ jednak ich sprawa była niesłuszna i bronili tego, co złe, nie mogli zwyciężyć. Ostatecznie zwycięży słuszna sprawa.

Widać również, jak niewiele daje ponowne zebranie sił i wzmocnienie się, gdy Bóg nie stoi po stronie walczących. Aramejczycy nie mieli w tym sporze własnego interesu, a walczyli jedynie jako najemnicy Ammonitów. Zostali jednak pokonani i chcieli odzyskać honor, więc wezwali na pomoc kolejnych Aramejczyków zza Eufratu. Nic im to nie pomogło: nadal uciekali przed Izraelem (1 Księga Kronik 19:18). Stracili 7 tysięcy ludzi, określonych w 2 Księdze Samuela 10:18 jako „ludzie siedmiuset rydwanów”. Podobnie jak na okrętach do obsługi jednego działa można przydzielić wielu ludzi, tak w wojskach lądowych wielu żołnierzy mogło być przypisanych do jednego rydwanu.

Ci, którzy wmieszali się w cudzy spór i dotkliwie przez to ucierpieli, powinni wreszcie wyciągnąć z tego naukę i trzymać się z dala od takich konfliktów. Aramejczycy zobaczyli, że Izrael zwycięża, zerwali więc sojusz z Ammonitami i nie chcieli już im pomagać (1 Księga Kronik 19:19). Zawarli pokój z Dawidem i zostali jego sługami. Ci, którzy na próżno sprzeciwiali się Bogu, również dobrze zrobiliby, gdyby postąpili równie mądrze i pojednali się z Nim, póki jest jeszcze czas. Niech staną się Jego sługami, bo wyraźnie widzą, że czeka ich zguba, jeśli pozostaną Jego wrogami.