1 Księga Kronik 17 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Gdy Dawid zamieszkał w swoim domu, powiedział do proroka Natana: Oto ja mieszkam w cedrowym pałacu, a Arka Przymierza Pańskiego pod zasłonami namiotu!

Natan powiedział do Dawida: Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, bo Bóg jest z tobą.

Lecz tej samej nocy Bóg skierował do Natana następujące słowa:

Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: To mówi Pan: Nie ty zbudujesz mi dom na mieszkanie.

Nie mieszkałem bowiem w domu od dnia, w którym wyprowadziłem Izraela, aż do tego dnia, ale przechodziłem z namiotu do namiotu lub przybytku.

Gdziekolwiek wędrowałem z całym Izraelem, czy choćby do jednego z sędziów, którym nakazałem paść mój lud, czy powiedziałem kiedykolwiek: Dlaczego nie zbudowaliście mi cedrowego domu?

A teraz przemówisz do mojego sługi Dawida: To mówi Pan Zastępów: Zabrałem cię z pastwiska, spośród owiec, abyś był władcą nad moim ludem izraelskim.

I byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek się udałeś, i zgładziłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi.

Wyznaczę miejsce mojemu ludowi izraelskiemu i osadzę go, i będzie mieszkał na swoim miejscu. Nie poruszy się on już i nikczemni ludzie nie będą go już niszczyć jak dawniej,

od czasów, kiedy ustanowiłem sędziów nad moim ludem izraelskim. Poniżę wszystkich twoich wrogów, a ciebie wywyższę, bo zbuduję ci dom.

Kiedy wypełnią się twoje dni i będziesz musiał odejść do twoich przodków, wzbudzę twojego potomka po tobie, którym będzie jeden z twoich synów, i utwierdzę jego królowanie.

On zbuduje Mi dom, a Ja utwierdzę jego tron na wieki.

Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem; mojej łaskawości nie cofnę od niego, jak cofnąłem od tego, który był przed tobą.

Osadzę go w moim domu i w moim królestwie na zawsze, a jego tron będzie utwierdzony na wieki.

Zgodnie z tymi wszystkimi słowami i zgodnie z tym całym widzeniem przemówił Natan do Dawida.

Poszedł więc król Dawid i po zajęciu miejsca przed Panem mówił: Kim ja jestem, o Panie, Boże, i czym mój ród, że doprowadziłeś mnie aż dotąd?

Ale i to jeszcze wydało się tobie za mało, o Boże, lecz dałeś o domu swego sługi zapowiedź na daleką przyszłość. Spojrzałeś na mnie jak na człowieka wysokiego stanu, a Panie Boże.

Cóż więcej może powiedzieć Dawid do ciebie o chwale twojego sługi? Ty sam znasz swojego sługę.

O Panie, przez wzgląd na swojego sługę i według życzenia twojego serca uczyniłeś całe to wielkie dzieło, aby objawić wszystkie wspaniałości.

W 1 Księdze Kronik 17:19 Dawid uznaje, że wielkie dzieło i obietnica dotycząca jego rodu pochodzą z Bożej woli i łaski, a nie z jego …

O Panie, nie ma podobnego Tobie i nie ma Boga oprócz Ciebie, według tego wszystkiego, co słyszeliśmy na własne uszy.

I kto jest jak Twój lud izraelski? Czy jest jakiś inny naród na ziemi, do którego poszedłby Bóg wybawić go jako swój lud, aby zapewnić mu sławę wielkich i straszliwych dzieł, wypędzając narody przed swoim ludem, który wykupiłeś z Egiptu?

Uczyniłeś lud izraelski swoim ludem na zawsze, a Ty, Panie, stałeś się jego Bogiem.

Teraz więc, o Panie, niech trwa na wieki słowo, które wypowiedziałeś o swoim słudze i o jego domu, i uczyń, jak powiedziałeś,

aby trwało i było wielbione Twoje imię na wieki w słowach: Pan Zastępów jest Bogiem dla Izraela! A dom Twojego sługi, Dawida, niech będzie trwały przed tobą!

Ty bowiem, Boże mój, objawiłeś swojemu słudze, że zbudujesz mu dom, dlatego twój sługa tak ośmiela się modlić przed Twoim obliczem.

A teraz, Panie, Ty sam jesteś Bogiem. Skoro obiecałeś swojemu słudze to szczęście,

zechciej teraz pobłogosławić dom swojego sługi, aby trwał przed Tobą na wieki, bo co Ty, Panie, pobłogosławisz, będzie błogosławione na wieki.