1 Księga Kronik 15 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Zbudował on sobie domy w Mieście Dawidowym, przygotował miejsce dla Arki Bożej i rozbił dla niej namiot.

Wtedy powiedział Dawid: Nikt nie powinien nosić Arki Bożej oprócz lewitów, bo to ich wybrał Pan do noszenia Arki Bożej i do obsługiwania jej na wieki.

I zgromadził Dawid wszystkich Izraelitów w Jerozolimie, aby przenieść Arkę Pańską na jej miejsce, które dla niej przygotował.

Dawid zebrał synów Aarona i lewitów;

z synów Kehata: naczelnika Uriela i jego braci – – stu dwudziestu;

z synów Merariego: naczelnika Asajasza i jego braci – dwustu dwudziestu;

z synów Gerszoma: naczelnika Joela i jego braci – stu trzydziestu;

z synów Elisafana: naczelnika Szemajasza i jego braci – dwustu;

z synów Chebrona: naczelnika Eliela i jego braci – osiemdziesięciu;

z synów Uzzjela: naczelnika Amminadaba i jego braci – stu dwunastu.

I wezwał Dawid kapłanów: Sadoka i Abiatara oraz lewitów: Uriela, Asajasza, Joela, Szemajasza, Eliela i Amminadaba,

i powiedział do nich: Wy jesteście naczelnikami rodów lewickich, oczyśćcie się wy i wasi bracia i przenieście Arkę Pana, Boga Izraela, na miejsce, które jej przygotowałem.

Ponieważ za pierwszym razem nie było was, dotknął nas ciosem Pan, nasz Bóg, bo nie zapytaliśmy Go, jak należało.

Kapłani więc i lewici oczyścili się, aby przenieść Arkę Pana, Boga Izraela.

Lewici nieśli Arkę Bożą na drążkach na swoich ramionach, jak przykazał Mojżesz zgodnie ze słowem Pana.

I powiedział Dawid naczelnikom lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach, cymbałach, aby rozbrzmiewał donośny i radosny głos.

I ustanowili lewici Hemana, syna Joela, a z jego braci Asafa, syna Berekiasza; z synów zaś Merariego, ich braci, Etana, syna Kuszajasza,

a z nimi ich braci drugiego stopnia: Zachariasza, Uzzjela, Szemiramota, Jechiela, Unniego, Eliaba, Benajasza, Maasejasza, Mattitiasza, Elifela, Miknejasza, Obed-Edoma, Jejela – odźwiernych.

Śpiewacy: Heman, Asaf i Etan grali donośnie na cymbałach z brązu;

Zachariasz, Uzzjel, Szemiramot, Jechiel, Unni, Eliab, Maasejasz i Benajasz na cytrach w wysokim tonie;

Mattitiasz, Elifel, Miknejasz, Obed-Edom, Jejel i Azazjasz na harfach, by dominowali w oktawie;

Kenaniasz, przełożony lewitów przeznaczonych do przenoszenia, kierował przenoszeniem, ponieważ był do tego uzdolniony.

Berekiasz i Elkana byli odźwiernymi przy arce.

Kapłani: Szebaniasz, Jozafat, Netaneel, Amasaj, Zachariasz, Benajasz i Eliezer grali na trąbach przed Arką Bożą, a Obed-Edom i Jechiasz byli odźwiernymi przy Arce.

Wtedy to Dawid i starsi Izraela oraz wodzowie z wielką radością poszli, aby przenieść Arkę Przymierza Pańskiego z domu Obed-Edoma.

Kiedy Bóg wspomagał lewitów niosących Arkę Przymierza Pańskiego, ofiarowano siedem cielców i siedem baranów.

A Dawid był okryty płaszczem z bisioru i podobnie wszyscy lewici niosący Arkę i śpiewający oraz Kenaniasz, kierujący przenoszeniem. Dawid miał na sobie także lniany efod.

Tak cały Izrael prowadził Arkę Przymierza Pańskiego wśród radosnych okrzyków, grania na trąbach, cymbałach, harfach i cytrach.

Gdy Arka Przymierza Pańskiego przybyła do Miasta Dawidowego, Mikal, córka Saula, wyglądała przez okno i ujrzała króla Dawida tańczącego i grającego. Wtedy wzgardziła nim w swoim sercu.