Księga Sofoniasza 2:4 – znaczenie i zastosowanie

Prorok zapowiada tu, jaką rolę odegrają okoliczne narody w zniszczeniu tej krainy, które sprowadzą Nabuchodonozor i jego zwycięscy Chaldejczycy. W tamtym czasie podobnie wypowiadali się także inni prorocy. To ostrzeżenie miało dwa cele. Miało obudzić mieszkańców Judy, ukazując im, jak potężna, głęboka i rozległa będzie nadchodząca klęska, aby bliski już dzień Pana potraktowali poważniej i przygotowali się na niego jak na wielką powódź. Miało też ich pocieszyć myślą, że ich cierpienie, choć bolesne, nie będzie czymś wyjątkowym. Co więcej, mimo że Bóg zdawał się być przeciwko nim, w pewnym sensie nadal był ich przyjacielem i wrogiem ich wrogów, bo dostrzegał hańbę, jakiej doznali, i miał ukarać tych, którzy ją im wyrządzili.

Te wersety zapowiadają sąd nad Filistynami, którzy mieszkali w pobliżu Judy i od dawna byli wrogami Izraela. Ich kraina miała pięć głównych miast, ale wymieniono tu tylko cztery: Gazę, Aszkelon, Aszdod i Ekron. Nie wspomniano o piątym, Gat, i niektórzy sądzą, że stało się tak dlatego, że znajdowało się już pod władzą Judy. O Filistynach mówi się, że mieszkali nad morzem, ponieważ ich ziemia leżała przy Morzu Wielkim. Wspomniano też o ludzie Keretytów, który żył w pobliżu: miał upaść razem z Filistynami, jak zapowiedział również prorok Ezechiel (Księga Ezechiela 25:16).

Ich ziemię nazwano tu Kanaanem, ponieważ należała do krainy, którą Bóg dał Izraelowi i włączył do jego dziedzictwa (Księga Jozuego 13:3). Nadal mówi się o niej jak o ziemi do objęcia w posiadanie, bo Filistyni niesłusznie nie dopuszczali Izraela do tego, co dał mu Bóg (Księga Sędziów 3:3). Teraz ta krzywda zostaje przypomniana. Nawet jeśli ktoś przez długi czas zajmuje miejsce należne komuś innemu, sprawiedliwy Bóg w końcu ukarze tę niesprawiedliwość.

Filistyni mają więc utracić to, co zagrabili, i zostać całkowicie wytraceni. Ogólnie rzecz biorąc, skierowano przeciwko nim zapowiedź nieszczęścia (Księga Sofoniasza 2:5). Słowo Boga, gdy jest wyrokiem, oznacza pełnię nieszczęścia. Słowo Pana jest przeciwko nim, jak zapowiadali wcześniejsi prorocy. Choć ta zapowiedź jeszcze się nie spełniła, w swoim czasie miała się wypełnić (Księga Izajasza 14:31). Teraz to samo słowo przekazuje przez Sofoniasza. W strasznym położeniu są ci, przeciwko którym występuje słowo Pana, bo żadne z Jego słów nie zawodzi. Ci, którzy buntują się przeciw Bożym przykazaniom, poniosą także karę zapowiedzianą w Jego słowie.

Zagłada będzie całkowita. Sam Bóg mówi: „Zniszczę was”. Tylko On może dokonać tego, co zapowiada. Zniszczenie obejmie całą krainę: zarówno miasta, jak i tereny wiejskie. Gaza zostanie opuszczona, choć teraz jest ruchliwym miastem. Jeremiasz zapowiadał, że Gaza zostanie ogolona (Księga Jeremiasza 47:6), a później zniszczył ją Aleksander Wielki. Czytamy też, że Gaza była pustkowiem (Dzieje Apostolskie 8:26). Aszkelon zamieni się w ruinę i stanie się wyraźnym obrazem spustoszenia. Mieszkańcy Aszdodu zostaną wypędzeni w samo południe, gdy upał jest największy, a ludzie najbardziej potrzebują cienia i schronienia. Właśnie wtedy zostaną zmuszeni do wygnania, co uczyni ten sąd jeszcze dotkliwszym. Ekron, który od dawna się zakorzeniał, również zostanie wyrwany z korzeniami. Ziemia Filistynów opustoszeje i nie będzie tam żadnego mieszkańca (Księga Sofoniasza 2:5).

Bóg stworzył ziemię po to, by była zamieszkana (Księga Izajasza 45:18), a nie po to, by pozostawała bezużyteczna. Jeśli jednak ludzie nie poświęcają życia służbie Bogu, słusznie jest, by Bóg odebrał im ziemię jako miejsce zamieszkania. Zdarzało się, że ludzki grzech sprowadzał na świat takie spustoszenie.

Zagłada będzie zupełna. Wybrzeże, które niegdyś służyło statkom i kupcom, opustoszeje. Pozostaną tam jedynie szałasy pasterzy i zagrody dla owiec (Księga Sofoniasza 2:6). Być może będzie to nawet lepsze wykorzystanie tej ziemi niż wtedy, gdy rządzili nią filistyńscy władcy.

Juda, jej prawowita właścicielka, znów ją jednak odzyska. Reszta tych, którzy powrócą z niewoli, gdy Bóg ich odnowi, będzie bezpiecznie odpoczywać w domach Aszkelonu (Księga Sofoniasza 2:7). Wieczorem, zmęczeni i senni, znajdą tam miejsce na odpoczynek. Będą tam zdobywać pożywienie dla siebie i swoich stad. Bóg w końcu przywróci swojemu ludowi to, co słusznie do niego należy, nawet jeśli przez długi czas nie będzie mógł z tego korzystać.