Księga Tobiasza 6:17 – znaczenie i zastosowanie

¹⁵ Teraz to i ja się boję, ponieważ jej samej nie dzieje się krzywda, lecz ktokolwiek chce się zbliżyć do niej, zabija go demon. Jestem jedynakiem mojego ojca. Nie mogę umrzeć i tak doprowadzić do grobu życia mojego ojca i matki wskutek żałoby po mnie. A przecież nie mają drugiego syna, aby ich pogrzebał.

¹⁶ A on odpowiedział mu na to: Nie przypominasz ty sobie polecenia twojego ojca, który ci rozkazał wziąć żonę z domu twojego ojca? A więc posłuchaj mnie teraz, bracie: nie martw się o tego demona, ale bierz ją za żonę. Jestem przekonany, że tej nocy ją otrzymasz jako żonę.

¹⁷ A kiedy będziesz wstępował do komnaty małżeńskiej, zabierz część wątroby ryby i serce i połóż to na rozżarzone węgle do kadzenia. Potem rozejdzie się zapach, demon go poczuje i ucieknie, i nie pojawi się przy niej po wieczne czasy.

¹⁸ A gdy już będziesz miał się z nią złączyć, wstańcie najpierw oboje i módlcie się, i proście Pana nieba, aby okazał wam miłosierdzie i ocalił was. Nie bój się, ponieważ od wieków jest ona przeznaczona dla ciebie. W ten sposób ją ocalisz i ona pójdzie z tobą. Sądzę też, że urodzi ci dzieci i będą dla ciebie jak bracia. Nie martw się!

¹⁹ A kiedy Tobiasz słuchał słów Rafała, że ona jest jego krewną z pokolenia z domu jego ojca, zapłonął do niej wielką miłością i jego serce przylgnęło do niej.