Księga Tobiasza 11:15 – znaczenie i zastosowanie

¹³ A Tobiasz starszy rzucił mu się na szyję, zaczął płakać i zawołał: Zobaczyłem cię, dziecko, światło moich oczu.

¹⁴ I powiedział: Niech będzie błogosławiony Bóg! Niech będzie błogosławione wielkie imię Jego! Niech będą błogosławieni wszyscy Jego święci aniołowie! Niech będzie obecne z nami wielkie imię Jego! I niech będą błogosławieni wszyscy aniołowie Jego po wszystkie wieki! Ponieważ doświadczył mnie, a oto teraz widzę Tobiasza, mojego syna.

¹⁵ I Tobiasz wszedł do domu, ciesząc się i wielbiąc Boga na cały głos. Potem Tobiasz opowiedział ojcu, że swoją podróż odbył szczęśliwie i że przyniósł pieniądze, oraz jak wziął za żonę Sarę, córkę Raguela. A oto i ona się zbliża i jest już blisko bramy Niniwy.

¹⁶ I Tobiasz starszy, ciesząc się i wielbiąc Boga, wyszedł na spotkanie swojej synowej do bramy Niniwy. A mieszkańcy Niniwy ożywili się bardzo, gdy go zobaczyli, jak porusza się i kroczy, ile sił, nieprowadzony za rękę przez nikogo. A Tobiasz rozgłaszał przed nimi, że Bóg zmiłował się nad nim i otworzył mu oczy.

¹⁷ Potem Tobiasz podszedł do Sary, żony swojego syna Tobiasza, pobłogosławił ją i tak do niej przemówił: Witaj, przybywająca w zdrowiu córko, niech będzie błogosławiony twój Bóg, który przyprowadził cię do nas. Niech będzie błogosławiony twój ojciec i niech będzie błogosławiony Tobiasz, mój syn, i ty bądź błogosławiona, córko! Wejdź do swojego domu w zdrowiu z błogosławieństwem i radością! Wejdź, córko!