Apokalipsa 6:1 – znaczenie i zastosowanie

To Chrystus, Baranek, otwiera pierwszą pieczęć. Rozpoczyna teraz wielkie dzieło urzeczywistniania Bożych zamysłów dotyczących Kościoła i świata. Jeden ze sług Kościoła wzywa apostoła Jana donośnym, grzmiącym głosem, by podszedł i zobaczył, co się ukaże.

Potem następuje sama wizja (Apokalipsa św. Jana 6:2). Pan Jezus ukazuje się na białym koniu. W czasie wojny zwykle unikano białych koni, bo ich jeździec łatwo stawał się celem, lecz nasz Pan był pewien zwycięstwa i chwalebnego triumfu. Jedzie na białym koniu czystej, choć często wzgardzonej Ewangelii, która szybko rozprzestrzenia się po świecie.

W ręku trzymał łuk. Przekonanie, które rodzi się pod wpływem Słowa Bożego, jest jak ostre strzały dosięgające ludzi nawet z daleka. Słudzy Boży mogą naciągać łuk, nie wiedząc dokładnie, gdzie trafi strzała, lecz Bóg potrafi skierować ją do celu. W ręku Chrystusa łuk ten pozostaje mocny i, jak łuk Jonatana, nigdy nie wraca bez skutku.

Otrzymał koronę. Pokazuje to, że wszyscy, którzy przyjmują Ewangelię, muszą przyjąć Chrystusa jako Króla i stać się Jego wiernymi, posłusznymi poddanymi. Sukces Ewangelii przyniesie Mu cześć. Gdy Chrystus wyrusza do walki, można by oczekiwać, że założy hełm, a nie koronę, lecz korona jest znakiem i rękojmią zwycięstwa.

Wyruszył jako zwycięzca, by dalej zwyciężać. Dopóki Kościół pozostaje na tym świecie i toczy walkę, Chrystus będzie odnosił kolejne zwycięstwa. Kiedy pokona wrogów w jednej epoce, w następnej staje naprzeciw nowych. Ludzie wciąż Mu się sprzeciwiają, a Chrystus wciąż zwycięża. Jego wcześniejsze triumfy są zapowiedzią kolejnych.

Chrystus pokonuje swoich wrogów w swoim ludzie. Grzechy są wrogami zarówno Jego, jak i tych, którzy w Niego wierzą. Kiedy Chrystus z mocą wkracza do duszy człowieka, zaczyna zwyciężać tych wrogów. Prowadzi to dzieło dalej przez postępujące uświęcenie, czyli czynienie wierzących świętymi, aż doprowadzi zwycięstwo do końca. Zwycięża też swoich wrogów na świecie, czyli ludzi bezbożnych: jednych skłania, by Mu się pokłonili, innych sprawia, że służą Jego zamysłom.

Po otwarciu tej pieczęci warto dostrzec cztery rzeczy. Rozprzestrzenianie się Ewangelii Chrystusa na świecie jest wspaniałym widokiem, wartym uwagi i najbardziej miłym i pożądanym dla człowieka prawego w tym życiu. Bez względu na wstrząsy i zmiany zachodzące w królestwach tego świata, Królestwo Chrystusa przetrwa i będzie się rozwijać mimo wszelkiego sprzeciwu. Świt sposobności zwykle poprzedza noc utrapienia, a Ewangelia jest głoszona, zanim zostaną wylane plagi. Chrystus nie dokonuje całego swojego dzieła naraz. Można oczekiwać, że Ewangelia usunie wszystkie przeszkody ze swojej drogi, lecz często napotyka opór i zdaje się działać powoli. Mimo to Chrystus w pełni dokończy swoje dzieło, we właściwym czasie i w wybrany przez siebie sposób.