Apokalipsa 19:11 – znaczenie i zastosowanie

Gdy tylko zaślubiny Chrystusa i Jego Kościoła zostają uczczone przez nawrócenie Żydów, chwalebny Oblubieniec i Głowa Kościoła zostaje wezwany do nowej wyprawy. Wydaje się, że chodzi o wielką bitwę zapowiedzianą pod Armagedonem (Apokalipsa św. Jana 16:16). Możemy tu zwrócić uwagę na kilka rzeczy.

Najpierw widzimy wielkiego Wodza. Jego tron jest w niebie, co pokazuje, że Jego moc i władza mają niebiańskie, boskie źródło. Ponownie ukazany jest na białym koniu, co oznacza, że Jego sprawa jest słuszna, a zwycięstwo pewne. Jest wierny i prawdziwy wobec swojego przymierza i obietnicy. Sprawiedliwe są wszystkie Jego wyroki i wszystkie Jego działania wojenne. Dostrzega też całą siłę i plany wszystkich swoich wrogów. Ma wiele koron, bo jest Królem królów i Panem panów.

Widzimy również Jego zbroję. Ma na sobie szatę skąpaną we krwi: może chodzić o Jego własną krew, przez którą nabył władzę pośrednika, kapłana i króla, albo o krew Jego wrogów, nad którymi zawsze triumfował. Jego imię brzmi: Słowo Boże. Żadne stworzenie nie zna w pełni tego imienia, ponieważ żadna istota stworzona nie jest w stanie w pełni pojąć Jego wielkości. Wiemy jednak, że to Słowo było Bogiem objawionym w ludzkim ciele.

Następnie widzimy wojsko, którym dowodzi (Apokalipsa św. Jana 19:14). Jest ono bardzo liczne i składa się z wielu zastępów. Idą za Nim aniołowie i święci, podobni do Niego w szatach i zbroi, które symbolizują czystość i sprawiedliwość. Są to ludzie wybrani, powołani i wierni.

Potem widzimy broń, której używa w walce: ostry miecz wychodzący z Jego ust (Apokalipsa św. Jana 19:15). Uderza nim w narody. Może chodzić o ostrzeżenia zawarte w spisanym Słowie, które ma teraz wprowadzić w czyn. Bardziej prawdopodobne, że chodzi o Jego rozkaz, wzywający Jego naśladowców, by wymierzyli sprawiedliwą pomstę Jego wrogom i swoim. Wrogowie ci zostają teraz wrzuceni do tłoczni gniewu Bożego, by zostać zmiażdżeni pod Jego stopami.

Dostrzegamy też oznaki Jego władzy, niczym królewskie insygnia: na Jego szacie i na Jego udzie wypisane jest imię „Król królów i Pan panów” (Apokalipsa św. Jana 19:16). Wskazuje ono zarówno na Jego władzę, jak i na przyczynę tego konfliktu.

Następnie ptaki powietrzne zostają zaproszone, by zgromadzić się i przyjrzeć bitwie, a także pożywić się łupem na polu walki (Apokalipsa św. Jana 19:17–18). Pokazuje to, że ostateczna klęska wrogów Kościoła sprawi, iż staną się oni pokarmem dla ptaków drapieżnych, a jej wynik da całemu światu powód do radości.

Potem dochodzi do samej bitwy. Wróg atakuje z wielką furią, prowadzony przez Bestię i królów ziemi. Potęgi ziemskie i piekielne jednoczą się i podejmują największy wysiłek (Apokalipsa św. Jana 19:19).

W końcu widzimy zwycięstwo odniesione przez wielką i chwalebną Głowę Kościoła. Bestia i fałszywy prorok, przywódcy wojska, zostają wzięci do niewoli. Jeden prowadził ich dzięki swojej mocy, drugi zaś przez podstęp i kłamstwo. Obaj zostają wrzuceni do jeziora ognia, by już nigdy nie mogli niepokoić Kościoła Bożego. Ich zwolennicy, zarówno dowódcy, jak i zwykli żołnierze, zostają skazani na zagładę i stają się pokarmem dla ptaków powietrznych.

Choć Boży sąd spada szczególnie na Bestię i fałszywego proroka, nie będzie to usprawiedliwieniem dla tych, którzy walczyli pod ich sztandarem. Sami zdecydowali się walczyć po ich stronie, dlatego muszą z nimi upaść i zginąć. Bądźcie więc mądrzy, królowie. Przyjmijcie ostrzeżenie, władcy ziemi. Oddajcie cześć Synowi, aby się nie rozgniewał i abyście nie zginęli w drodze (Księga Psalmów 2:10, 12).