Apokalipsa 17:7 – znaczenie i zastosowanie

Tutaj zostaje wyjaśniona tajemnica wizji. Apostoł zdumiewa się tym, co widzi w kobiecie, a anioł wyjaśnia znaczenie widzenia. To objaśnienie jest kluczem do wcześniejszych wizji. Anioł mówi Janowi, co oznacza bestia, na której siedzi kobieta, ale samo to wyjaśnienie wymaga jeszcze dalszego objaśnienia.

O bestii powiedziano, że „była, a nie ma jej, a jednak jest”. Oznacza to, że niegdyś symbolizowała bałwochwalstwo i prześladowania, potem zniknęła w swojej dawnej, pogańskiej postaci, a jednak nadal była rzeczywistym ośrodkiem bałwochwalstwa i okrutnej władzy, choć przybrała inną formę. Wychodzi z otchłani, ponieważ bałwochwalstwo i okrucieństwo są dziełem piekła. Powróci tam i zostanie zniszczona.

Siedem głów bestii ma podwójne znaczenie. Po pierwsze wskazują na siedem gór, na których leży Rzym. Po drugie oznaczają siedem form rządów. Rzymem rządzili kolejno królowie, konsulowie, trybuni, decemwirowie, dyktatorzy, pogańscy cesarze i chrześcijańscy cesarze. Pięć z tych form rządów już ustało, gdy spisywano to proroctwo. Jedna trwała wówczas — rządy pogańskiego cesarza — a kolejna, rządy chrześcijańskiego cesarza, miała dopiero nadejść (Apokalipsa św. Jana 17:10). Bestia rozumiana jako papiestwo jest ósmym władcą i przywraca bałwochwalstwo.

Bestia miała także dziesięć rogów. Są one przedstawione jako dziesięciu królów, którzy jeszcze nie otrzymali królestw. Niektórzy rozumieją to tak, że mieli oni dojść do władzy dopiero po rozpadzie Cesarstwa Rzymskiego. Inni sądzą, że nastąpiłoby to dopiero pod koniec panowania Antychrysta. W obu przypadkach mieli panować z kobietą tylko przez krótki czas, a mimo to w tym okresie być z nią bardzo zjednoczeni i gorliwie wspierać jej sprawę. Z powodu ślepego przywiązania do papiestwa mieli zrezygnować z własnej władzy i dochodów, choć książęta zwykle bardzo je cenią.