Apokalipsa 17:14 – znaczenie i zastosowanie

Otrzymujemy tu krótki opis upadku Babilonu, który zostanie dokładniej przedstawiony w następnym rozdziale.

Wybucha wojna między bestią i jej zwolennikami a Barankiem i Jego naśladowcami. W oczach ludzi bestia i jej wojsko wydają się znacznie silniejsze niż Baranek i Jego wojsko. Można by pomyśleć, że armia dowodzona przez baranka nie ma szans w starciu z wielkim czerwonym smokiem. Wynik tej walki jest jednak przesądzony.

Baranek zwycięży. Chrystus musi królować, aż wszyscy Jego wrogowie znajdą się pod Jego stopami. Stawi czoła wielu wrogom i silnemu oporowi, ale z pewnością odniesie zwycięstwo.

Przyczyna tego zwycięstwa została tu wskazana. Po pierwsze, wynika ono z tego, kim jest Baranek: to Król królów i Pan panów. Ze względu na swoją naturę i sprawowany urząd ma najwyższą władzę i panowanie nad wszystkim. Wszystkie potęgi ziemi i piekła są pod Jego kontrolą.

Po drugie, zwycięstwo wynika z tego, kim są Jego naśladowcy. Są powołani, wybrani i wierni. Zostali powołani i posłani do tej walki, wybrani i przygotowani do niej, a w jej trakcie pozostaną wierni. Taka armia, dowodzona przez takiego wodza, ostatecznie zwycięży cały świat.

To zwycięstwo słusznie zostało szczególnie podkreślone. Po pierwsze, zdumiewa ogromna liczba ludzi, którzy byli posłuszni bestii i kobiecie. Zasiadała ona nad wieloma wodami, co oznacza, że panowała nad wieloma ludami i narodami mówiącymi różnymi językami. W rzeczywistości panowała nie tylko nad królestwami, lecz także nad królami, którzy służyli jej jako poddani i wasale (Apokalipsa św. Jana 17:15, Apokalipsa św. Jana 17:18).

Po drugie, zdumiewa to, że Bóg okazał swoją władzę nad sercami wielkich władców. Ich serca są w Jego ręku i kieruje nimi, dokąd zechce. Wolą Boga było, by królowie ci zgodzili się oddać swoje królestwo bestii; zostali osądzeni i zatwardzeni, gdy to czynili. Z Bożej woli później zwrócą się przeciw kobiecie: znienawidzą ją, spustoszą i obnażą, pożrą jej ciało oraz spalą ją w ogniu. Z czasem zrozumieją, jak niemądrze postąpili i jak papiestwo ich oszukało oraz zniewoliło. Wtedy, w słusznym gniewie, nie tylko zerwą z Rzymem, lecz staną się narzędziami w ręku Boga, które posłużą do jej zniszczenia.