Apokalipsa 15:5 – znaczenie i zastosowanie

Zwróćmy najpierw uwagę na to, jak ukazały się te anioły. Wyszły z nieba, by wypełnić swoje zadanie, a w niebie otworzyła się świątynia Namiotu Świadectwa (Apokalipsa św. Jana 15:5). Wskazuje to na najświętsze miejsce w Namiocie Spotkania i świątyni, gdzie przebłagalnia przykrywała Arkę Świadectwa. Tam arcykapłan wstawiał się za ludem, a Bóg spotykał się ze swoim ludem i wysłuchiwał jego modlitw.

Ta scena ukazuje kilka rzeczy. Oznacza, że w sądach, które Bóg miał zesłać na władzę antychrysta, wypełniał obietnice i ostrzeżenia zawarte w Jego słowie i przymierzu, o których zawsze pamiętał. Oznacza też, że odpowiadał na modlitwy swojego ludu, zanoszone za pośrednictwem jego wielkiego Arcykapłana, Jezusa Chrystusa. Zarazem Bóg wymierzał sprawiedliwość za krzywdy wyrządzone Jego Synowi: przywłaszczono sobie Jego władzę, znieważano Jego imię i sprzeciwiano się Jego dziełu zbawienia, a czynili to antychryst i jego naśladowcy. Scena ta wskazuje również na szerszą możliwość oddawania czci Bogu przez Jego lud podczas licznych, uroczystych zgromadzeń, bez obawy przed wrogami.

Zwróćmy następnie uwagę na to, jak anioły były ubrane i przygotowane do pracy. Miały na sobie czyste, białe płótno, a na piersiach złote szarfy (Apokalipsa św. Jana 15:6). Ich strój przypominał szaty arcykapłanów, którzy wchodzili, by prosić Boga o wskazówki, a potem wychodzili z Jego odpowiedzią. Pokazywał, że anioły we wszystkim działały z polecenia Boga i miały przygotować dla Pana ofiarę, określaną jako uczta wielkiego Boga (Apokalipsa św. Jana 19:17). Słudzy Boga wykonują dzieło sądu w sposób czysty i święty.

Ich bronią było siedem czasz napełnionych gniewem Boga. Aniołowie byli uzbrojeni w gniew Boga skierowany przeciwko Jego wrogom. Nawet najsłabsze stworzenie, posłane z gniewem Boga, byłoby zbyt potężne dla każdego człowieka na ziemi, a cóż dopiero anioł Boga. Gniew ten nie został wylany od razu. Rozdzielono go na siedem części, które miały kolejno spaść na stronnictwo antychrysta. Czasze pochodziły od jednej z czterech istot żyjących, sług prawdziwego Kościoła. Pokazuje to, że sąd był odpowiedzią na modlitwy sług i ludu Boga oraz obroną ich sprawy, której anioły chętnie służą.

Na koniec zwróćmy uwagę na wpływ tych wydarzeń na tych, którzy znajdowali się w pobliżu świątyni. Wszyscy zostali jakby spowici obłokami dymu, pochodzącymi od chwalebnej i potężnej obecności Boga, tak że nikt nie mógł wejść do świątyni, dopóki dzieło nie zostało zakończone. Sprawy antychrysta były tak ściśle powiązane z życiem politycznym narodów, że jego upadek nie mógł nastąpić bez wstrząśnięcia całym światem. W tym czasie lud Boga miał niewiele spokoju i swobody, by gromadzić się przed Nim. Zakłócane były szabaty, przerywano publiczne oddawanie czci Bogu, a wszystko pogrążało się w chaosie.

Przez pewien czas sam Bóg przemawiał do Kościoła i całego świata przez straszliwe dzieła sądu. Gdy jednak to dzieło dobiegło końca, kościoły zaznały odpoczynku, świątynia została otwarta, a uroczyste zgromadzenia mogły się odbywać, rozwijać i umacniać. Największe wybawienia Kościoła często przychodzą przez budzące lęk i zaskakujące działania Bożej opatrzności.