Apokalipsa 10:8 – znaczenie i zastosowanie

Widzimy tu stanowczy nakaz skierowany do apostoła. Najpierw ma podejść i wziąć książeczkę z ręki wspomnianego wcześniej potężnego anioła. Nakaz ten nie pochodzi od samego anioła, który stał na ziemi, lecz od tego samego głosu z nieba, który w Apokalipsie św. Jana 10:4 polecił apostołowi nie zapisywać tego, co usłyszał od siedmiu gromów. Następnie sam anioł każe mu zjeść księgę. Oznacza to, że apostoł ma głęboko przyswoić sobie proroctwo, zanim zacznie je głosić, tak by jego treść ukształtowała go wewnętrznie, zanim ją ogłosi.

Potem dowiadujemy się, jaki smak miała mieć ta książeczka. Najpierw, w ustach, miała być słodka. Ludzie z natury czerpią radość z wyczekiwania przyszłych wydarzeń i słuchania zapowiedzi tego, co nastąpi, a wszyscy dobrzy ludzie cieszą się, gdy otrzymują słowo od Boga, niezależnie od jego treści. Kiedy jednak księga zostanie dokładniej przyswojona, jej treść okaże się gorzka. Zawarte w niej wizje obejmowały przerażające wydarzenia, takie jak dotkliwe prześladowanie ludu Bożego i wielkie zniszczenie na ziemi. Wiedza o nich z wyprzedzeniem przyniosłaby więc ból, a nie radość. Podobnie było z proroctwem przekazanym Ezechielowi (Księga Ezechiela 3:3).

Następnie apostoł robi to, co mu nakazano (Apokalipsa św. Jana 10:10). Bierze książeczkę z ręki anioła i ją zjada, a jej smak okazuje się dokładnie taki, jak zapowiedziano. Słudzy Boga powinni najpierw przyjmować Jego przesłania do własnego serca i pozwolić, by naprawdę ich poruszyły. Powinni też przekazywać każde powierzone im przesłanie, niezależnie od tego, czy ludzie zechcą je przyjąć. To, co najmniej przyjemne, może być najbardziej pożyteczne, a Boży posłańcy nie powinni pomijać żadnej części Bożych wskazań.

Wreszcie apostoł otrzymuje wyjaśnienie, że ta księga proroctw nie została dana po to, by zaspokoić jego ciekawość ani przynieść mu wyłącznie radość lub smutek. Miała służyć temu, by przekazał jej treść światu. Wygląda na to, że jego prorockie powołanie zostaje tu odnowione: ma przygotować się do kolejnej misji i zanieść ważne przesłanie Boga wszystkim ludziom, także najpotężniejszym władcom świata, a także dopilnować, by zostało spisane i odczytane w wielu językach. Tak właśnie się stało. Mamy te proroctwa w naszym języku, a naszym obowiązkiem jest zwracać na nie uwagę, pokornie zgłębiać ich znaczenie i mocno wierzyć, że wszystko wydarzy się we właściwym czasie. Gdy proroctwa się wypełnią, ich prawdziwość i znaczenie staną się jasne, a my oddamy cześć wszechwiedzącemu, wszechmocnemu i wiernemu Bogu.