Księga Psalmów 145:9 – znaczenie i zastosowanie

Ten werset mówi o Bogu szeroko. Pan jest dobry dla wszystkich, a nie tylko dla tych, którzy radzą sobie najlepiej. Psalm nie zawęża tej dobroci do wybranego kręgu. Jego miłosierdzie ogarnia wszystkie Jego dzieła, czyli także to, co zwyczajne i codzienne, a czasem tak małe, że łatwo je przeoczyć. Słowo „ogarnia” ma w sobie coś z gestu objęcia. Wcześniej psalm opisuje Pana jako łagodnego, miłosiernego i nieskorego do gniewu (Księga Psalmów 145:8). Ten obraz pomaga czytać werset dziewiąty spokojnie, bez szukania w nim natychmiastowej odpowiedzi na każdy ból. Warto pamiętać, co ten werset mówi, a czego nie mówi. Nie obiecuje, że w życiu zabraknie smutku, straty czy zmęczenia. Mówi o charakterze Boga i o tym, jak szeroko sięga Jego miłosierdzie. W trudnych dniach ta prawda nie znika, ale może stać się oparciem, nawet wtedy, gdy wciąż nie widać, dokąd prowadzi droga. Może właśnie w tym tkwi pociecha tego wersetu: dobroć, która obejmuje wszystko, nie czeka na nasze zasługi.

Werset ten umieszcza dobroć Boga w szerokiej perspektywie: nie ogranicza jej do jednej grupy ani do tych, którzy potrafią ją rozpoznać. „Pan jest dobry dla wszystkich” — mówi psalmista, a zaraz dodaje, że miłosierdzie obejmuje wszystkie Boże dzieła. Chodzi więc o powszechny zasięg Bożej życzliwości, nie o obietnicę, że każde stworzenie uniknie cierpienia albo że każda ludzka decyzja jest dobra. Sąsiednie wersety pomagają uchwycić sens tej dobroci. Pan jest łagodny i miłosierny, nieskory do gniewu i łaskawy; Jego dzieła mają świadczyć o Nim, a Jego panowanie trwa przez pokolenia. Psalm nie przedstawia miłosierdzia jako chwilowego nastroju, lecz jako stałą cechę Boga, widoczną w Jego działaniu wobec stworzenia. To ważne rozróżnienie: powszechność Bożej dobroci nie znosi sprawiedliwości ani różnicy między dobrem a złem. Oznacza, że dobroć Boga nie jest nagrodą zarezerwowaną dla wybranych. W hymnie Dawida staje się podstawą uwielbienia: wszystkie dzieła mogą wskazywać na Stwórcę, choć nie wszystkie w równy sposób Go rozpoznają. Miłosierdzie ogarnia stworzenie, a nie tylko tych, którzy potrafią o nim zaświadczyć.

Ten werset mówi o Bogu wprost: „Pan jest dobry dla wszystkich i Jego miłosierdzie ogarnia wszystkie Jego dzieła” (Księga Psalmów 145:9). Psalmista nie zaczyna od ludzkich zasług. Zaczyna od charakteru Boga. Ta prawda ma konkretny ciężar w zwykłym dniu. Gdy ktoś wraca z pracy i znajduje w skrzynce kolejny rachunek, łatwo uwierzyć, że dobro trzeba dopiero wypracować. Psalm mówi co innego. Dobroć Pana nie zależy od udanego miesiąca, bo wypływa z Jego natury. Słowo „wszystkich” rozciąga tę miłość szeroko. Nie zawęża jej do jednej grupy ani do świątyni. Obejmuje także świat stworzony, czasem chaotyczny i trudny. Wiara może więc zacząć się od przypomnienia, kto trzyma tę rzeczywistość, zanim wszystko się poukłada. Dobro, które ludzie okazują sobie nawzajem, bywa echem tej szerokiej dobroci, choć jej nie wyczerpuje. Psalm nie obiecuje, że trudności znikną z dnia na dzień. Mówi, że miłosierdzie Boga jest szersze niż nasze zmartwienia i sięga wszędzie tam, gdzie działa Jego ręka.

W Psalmie 145 dobroć Boga nie jest zamknięta w granicach jednej wspólnoty ani jednego pokolenia. Dawid śpiewa o Panu, którego miłosierdzie ogarnia wszystkie Jego dzieła. To szerokie spojrzenie nie pomniejsza szczególnej więzi Boga z wiernymi; przypomina, że całe stworzenie pozostaje pod Jego troską. „Pan jest dobry dla wszystkich i Jego miłosierdzie ogarnia wszystkie Jego dzieła.” Słowo „wszystkich” rozciąga się dalej, niż sięga ludzka uwaga: obejmuje życie zwyczajne, kruche i często niezauważane. Jak światło dnia pada na domy, pola i drogi, tak dobroć Boga nie ogranicza się do tych chwil, w których człowiek umie ją rozpoznać. Nie oznacza to, że każde cierpienie znika ani że każda historia kończy się po ludzku pomyślnie. Werset mówi o charakterze Boga, nie obiecuje życia bez bólu. Sąsiednie wersety łączą miłosierdzie z uwielbieniem i królestwem trwającym przez wszystkie pokolenia. Doczesność nie jest więc całą miarą Bożej wierności. W perspektywie wieczności dobroć Stwórcy obejmuje więcej, niż można objąć wzrokiem: każde dzieło pozostaje w zasięgu Jego miłosierdzia.