Księga Przysłów 30:24 – znaczenie i zastosowanie

Agur wymienił właśnie cztery rzeczy, które wydają się imponujące, a w istocie zasługują na pogardę. Teraz wskazuje cztery, które są małe, a jednak godne podziwu, niczym „wielkie rzeczy w miniaturze”. Jak zauważa biskup Patrick, uczą nas kilku pożytecznych rzeczy.

Nie powinniśmy podziwiać ludzi ze względu na wzrost, urodę czy siłę ani cenić ich z tych powodów. Powinniśmy oceniać ich na podstawie mądrości, postępowania i pracowitości, bo to właśnie te cechy zasługują na szacunek. Powinniśmy też podziwiać mądrość i moc Stwórcy widoczne w najmniejszych i najzwyklejszych stworzeniach, na przykład w mrówce tak samo jak w słoniu. Powinniśmy również mieć sobie za złe, jeśli nie działamy dla własnego dobra z taką wiernością, z jaką najskromniejsze stworzenia troszczą się o swoje.

Nie powinniśmy też gardzić słabymi tego świata. Niektórzy ludzie mają niewiele znaczenia w świecie, są ubodzy i mało cenieni, a jednak odznaczają się wielką mądrością. Mądrze dbają o swoją duszę i przyszłe życie. Są mądrzejsi od swoich sąsiadów. Taka mądrość nie pochodzi wyłącznie z natury, lecz jest darem Bożej łaski.

Stworzenia wymienione przez Agura to mrówki, góralki skalne, a być może myszy polne z Arabii, szarańcza i pająk. Mrówki są maleńkie i słabe, a jednak z wielką pilnością gromadzą pożywienie. Wykazują szczególną mądrość, robiąc to latem, we właściwej porze. Możemy się od nich uczyć przygotowania na przyszłość (Księga Przysłów 6:6). Gdy ryczące lwy głodują, pracowitym mrówkom niczego nie brakuje.

Góralki skalne, a być może myszy polne z Arabii, to słabe i płochliwe stworzenia. Wykazują jednak mądrość, zakładając swoje kryjówki w skałach, gdzie znajdują schronienie. Ich słabość skłania je do szukania osłony w tych naturalnych twierdzach. Podobnie świadomość własnej potrzeby i słabości powinna skłaniać nas, by szukać schronienia i wsparcia u Boga, który jest skałą wyższą od nas. Tam powinniśmy zamieszkać.

Szarańcza także jest mała i nie ma króla, w przeciwieństwie do pszczół. Mimo to porusza się w grupach niczym wojsko ustawione do bitwy. Dzięki dobremu porządkowi brak króla nie jest dla niej przeszkodą. Pismo Święte nazywa ją wielkim wojskiem Boga (Księga Joela 2:25), ponieważ gdy Bóg tak postanowi, gromadzi ją i posługuje się nią, by wykonać swoje sądy, jak uczynił to w Egipcie. Szarańcza wyrusza razem, a jej przykład uczy nas, że świadomość własnej słabości powinna skłaniać nas do trwania w jedności, abyśmy mogli dodawać sobie sił.

Pająk również jest przykładem pracowitości: mrówki w polu, a pająk w naszych domach. Pająki z niezwykłą zręcznością tkają sieci, tworząc je z wielką precyzją i delikatnością, której ludzkim umiejętnościom trudno dorównać. Posługują się łapkami i z wielką zręcznością przędą cienką nić z własnego ciała. Można je znaleźć nie tylko w ubogich chatach, ale nawet w pałacach królewskich, mimo wszelkich prób pozbycia się ich. Opatrzność Boża w cudowny sposób zachowuje takie stworzenia: nie tylko te, o które ludzie się nie troszczą, lecz nawet te, które wszyscy próbują zniszczyć.

Ci, którzy są pracowici i biorą się do pracy własnymi rękami, prędzej czy później znajdą miejsce nawet w pałacach królewskich. Mogą awansować i wytrwać w swojej pracy mimo napotykanych trudności i zniechęcenia. Jeśli jedna starannie utkana sieć zostanie zmieciona, mogą po prostu utkać następną.