Księga Przysłów 27:23 – znaczenie i zastosowanie

To wezwanie do pilności w pracy. Jest skierowane do rolników, pasterzy i właścicieli zwierząt, ale odnosi się do każdego uczciwie wykonywanego zawodu. Niezależnie od tego, czy pracujemy w domu, czy na zewnątrz, powinniśmy poświęcać swojej pracy uwagę i namysł.

To wezwanie uczy kilku rzeczy. Po pierwsze, powinniśmy mieć na tym świecie konkretne zajęcie, a nie żyć bezczynnie. Po drugie, powinniśmy dobrze znać swoją pracę i wiedzieć, na czym polega, zamiast wtrącać się w sprawy, na których się nie znamy. Po trzecie, powinniśmy sami jej doglądać, a nie powierzać całej troski innym. Własny nadzór gospodarza sprzyja rozwojowi stada. Po czwarte, powinniśmy mądrze i rozważnie zarządzać swoimi sprawami, znać ich stan i uważnie pilnować, by niczego nie stracić i nie przegapić żadnej okazji. Wszystko powinno być robione we właściwym czasie i należytym porządku, tak by przynosiło jak najlepsze rezultaty. Po piąte, musimy pracować pilnie i wkładać w pracę wysiłek. Nie wystarczy samo planowanie. Trzeba też wziąć się do pracy, zaangażować w nią serce i oddać się jej.

To wezwanie ma dobre uzasadnienie. Jednym z powodów jest niepewność ziemskiego majątku (Księga Przysłów 27:24). Bogactwo nie trwa wiecznie. Niektóre jego rodzaje są mniej trwałe niż owce i bydło w gospodarstwie. Majątek zdobyty w handlu i interesach może przeminąć, a nawet korona przekazywana w rodzinie może być mniej pewnym zabezpieczeniem niż stado owiec i bydła. Lecz i te dobra mogą podupadać, jeśli nikt o nie nie dba. Rozległy majątek można uszczuplić przez lenistwo i marnotrawstwo. Nawet królestwo i jego dochody ucierpią, jeśli nie będą starannie zarządzane. Dawid, choć obiecano, że korona pozostanie w jego rodzinie, uważnie doglądał swoich stad (Pierwsza Księga Kronik 27:29; Pierwsza Księga Kronik 27:31).

Kolejnym powodem jest dobroć natury, a właściwie dobroć Boga, który nią rządzi, i Jego troska o nas (Księga Przysłów 27:25). Pojawia się trawa. Przy trosce o owce i bydło nie trzeba wiele orać ani siać. Ich pokarm wyrasta z ziemi. Latem, gdy pojawia się trawa, wystarczy zaprowadzić zwierzęta na pastwisko i zebrać na zimę rośliny rosnące w górach. Bóg wykonał swoją część. Byłoby niewdzięcznością zaniedbać naszą część i nie współdziałać z Jego opatrznością. Trzeba też wypatrzyć i dobrze wykorzystać odpowiedni czas. Trawa pojawia się tylko przez pewien okres, a jeśli go przegapimy, zwierzęta będą cierpieć. Podobnie jak mrówka powinniśmy gromadzić zapasy latem.

Trzecim powodem jest to, że dobre gospodarowanie przynosi korzyść całemu domowi. Owce, o które się troszczymy, pomagają nam się utrzymać. Zapewniają jedzenie dla dzieci i służby oraz tyle mleka koziego, ile potrzeba domownikom, a to, co wystarcza, może być równie dobre jak uczta (Księga Przysłów 27:27). Zapewniają też odzież, bo wełna jagniąt może nas okryć. Możemy mieć środki na spłatę zobowiązań, a ze sprzedaży kóz pokryć koszt pola. Niektórzy rozumieją tę myśl jeszcze szerzej: pilna praca może pozwolić komuś kupić ziemię i przekazać ją dzieciom (Księga Przysłów 27:26).

Wniosek jest jasny. Jeśli mamy jedzenie i odzież oraz możemy dać każdemu to, co mu się należy, mamy dość i powinniśmy być zadowoleni oraz wdzięczni. Osoby odpowiedzialne za dom powinny zapewniać utrzymanie nie tylko sobie, lecz także rodzinie i służbie. Proste jedzenie i skromne ubranie wystarczą, jeśli są odpowiednie. Możemy uznać, że niczego nam nie brakuje, jeśli nosimy ubrania z wełny naszych owiec i żywimy się mlekiem naszych kóz. Nie powinniśmy zabiegać o wykwintne potrawy i kosztowne rzeczy.

Powinno nas to także zachęcać do staranności i pilności w pracy. Dzięki pilności możemy zarobić tyle, by utrzymać domowników. Będziemy spożywać owoce własnej pracy.