Księga Przysłów 26:20 – znaczenie i zastosowanie

Spór przypomina ogień. Rozpala emocje, niszczy to, co dobre, i może objąć płomieniami rodziny oraz całe społeczności. Werset pokazuje, jak taki ogień zwykle się rozpala i podtrzymuje, aby można było unikać przyczyn waśni i ich szkodliwych skutków.

Jeśli chcemy zachować pokój, nie wolno dawać posłuchu plotkarzom. Podsycają kłótnie, dostarczając im kolejnego paliwa, a nawet rozdmuchują najmniejszą iskrę. Rozpowiadane przez nich historie są jak płonące głownie. Ludzie, którzy insynuują złe intencje, ujawniają sekrety albo przekręcają słowa i czyny, robią wszystko, by wzbudzić wzajemną nieufność między krewnymi, przyjaciółmi i sąsiadami, poróżnić ich i siać między nimi niezgodę. Takich osób nie należy dopuszczać do rodzin ani do żadnych grup. Wtedy konflikty ustawałyby tak samo pewnie, jak gaśnie ogień, któremu zabraknie paliwa.

Gdy nie pojawiają się nowe plotki, stare szybko tracą moc. Wtedy obie strony mogą dostrzec, że zwiódł je wspólny wróg. Szeptacze i oszczercy to wichrzyciele, których nie należy tolerować. Aby to wyraźnie podkreślić, autor powtarza wcześniejszą myśl: słowa plotkarza są jak rany, głębokie i niebezpieczne, sięgające serca (Księga Przysłów 18:8; Księga Przysłów 26:22). Niszczą dobre imię osoby, o której kłamie się, a wyrządzonej krzywdy może nie dać się w pełni naprawić nawet po publicznym sprostowaniu.

Ich słowa ranią także miłość i życzliwość, jakie sąsiedzi powinni sobie okazywać. Mogą zadać śmiertelny cios przyjaźni i wspólnocie chrześcijańskiej. Dlatego nie tylko sami powinniśmy powstrzymywać się od plotkowania, lecz także nie wspierać tych, którzy to robią. Nie powinniśmy utrzymywać bliskich kontaktów z drażliwymi, porywczymi ludźmi, którzy zawsze zakładają najgorsze, szukają zwady i gwałtownie reagują na każde uchybienie. To ludzie skłonni do sporów, którzy wzniecają waśnie (Księga Przysłów 26:21). Im mniej mamy z nimi do czynienia, tym lepiej, bo bardzo trudno uniknąć kłótni z osobami, które zawsze są gotowe do sprzeczki.