Księga Przysłów 26:14 – znaczenie i zastosowanie

Po tym, jak zobaczyliśmy próżniaka, który boi się pracy, teraz widzimy, że miłuje wygodę. Leży w łóżku na jednym boku, aż mu się to znudzi, po czym przewraca się na drugi, ale nawet gdy dzień jest już w pełni, a praca powinna być wykonana, nadal pozostaje w łóżku. Jest jak drzwi poruszające się na zawiasach, które jednak nie opuszczają swojego miejsca. Dlatego zaniedbuje swoje obowiązki, a okazje mu umykają. Takie jest usposobienie próżniaka.

To człowiek, który nie chce wstać z łóżka i zdaje się do niego przyrosnąć, jak drzwi pozostające na zawiasach. Jeśli wygoda ciała staje się głównym celem, często prowadzi do poważnych problemów duchowych. Ci, którzy miłują sen, pewnego dnia odkryją, że umiłowali śmierć.

Nie zależy mu też na tym, by posuwać swoją pracę naprzód. Porusza się trochę, ale nic z tego nie wynika i w końcu wraca do punktu wyjścia. Ociężali ludzie wyznający wiarę kręcą się wśród zewnętrznych praktyk religijnych jak drzwi na zawiasach. Świat i ciało są zawiasami, na których się zawieszają. Choć wykonują gesty kultu i wypełniają religijne obowiązki, przypominają konia chodzącego w kieracie: nie robią żadnego rzeczywistego postępu. Niczego nie zyskują, nie posuwają się naprzód ani nie zbliżają do nieba. Pozostają grzesznikami bez przemiany, a święci nie wzrastają.