Księga Przysłów 26:11 – znaczenie i zastosowanie

Zwróć uwagę, po pierwsze, jak odrażający jest grzech i jak obrzydliwy może się wydawać nawet samemu grzesznikowi. Gdy budzi się jego sumienie albo gdy odczuwa ból, jaki przyniósł mu grzech, ma go dość i odrzuca go jak coś, co zwymiotował. W takiej chwili zdaje się go nienawidzić i być gotowy z nim zerwać. Sam w sobie, a prędzej czy później także dla samego grzesznika, grzech jest bardziej odrażający niż psie wymiociny (Księga Psalmów 36:2).

Zobacz też, jak łatwo grzesznicy do niego wracają. Psu może ulżyć, gdy zwymiotuje to, co rozstroiło mu żołądek, a jednak wraca i zlizuje to, co zwymiotował. Podobnie ludzie, którzy jedynie uświadomili sobie swój grzech, ale nie przeszli prawdziwej przemiany, znów grzeszą i zapominają, jak gorzki był grzech. Apostoł Piotr odnosi to przysłowie do tych, którzy poznali drogę sprawiedliwości, a potem od niej odeszli (Drugi List Piotra 2:22), a Bóg mówi, że wypluje takich ludzi ze swoich ust (Apokalipsa św. Jana 3:16).