Księga Przysłów 21:9 – znaczenie i zastosowanie

Widać tu, jak wielkim utrapieniem dla męża może być kłótliwa i wiecznie niezadowolona żona. Wybucha gniewem z byle powodu, często bez żadnego powodu. Strofuje męża i wszystkich wokół, sama jest nieszczęśliwa, a dzieciom i służbie utrudnia życie. W ten dwojaki sposób staje się dla męża ciężarem.

Nawet duży i okazały dom nie zapewni mu spokoju. Chodzi o dom, w którym można przyjmować gości i cieszyć się dobrym towarzystwem. Taka żona sprawia jednak, że ani on, ani jego dom nie sprzyjają serdecznym spotkaniom i prawdziwej przyjaźni. Mąż wstydzi się własnego wyboru i tego, jak źle pokierował domem, a jego goście nie mogą zaznać spokoju.

W takich okolicznościach niejeden mężczyzna jest zmuszony postąpić właśnie tak. Nie zdoła zapanować nad sytuacją, wdając się w spory, bo rozsądne argumenty nie pomagają, gdy przeciwstawia się je furii. Mądrość i szlachetność nie pozwalają mu odpłacać obelgą za obelgę, a miłość do żony nie pozwala traktować jej surowo. Dlatego uznaje, że najlepiej będzie wycofać się w zaciszny kąt na dachu i posiedzieć tam samemu, z dala od jej hałasu.

Jeśli dobrze wykorzysta ten czas, postępuje najroztropniej. Lepiej tak zrobić, niż opuścić dom i szukać złego towarzystwa oraz ucieczki w rozrywki, jak czyni wielu. Podobnie jak Adam, wykorzystują grzech żony jako usprawiedliwienie własnego grzechu.