Księga Liczb 6:24 – znaczenie i zastosowanie

Ta krótka formuła pojawia się w Księdze Liczb 6:24 jako słowa, które Aaron i jego synowie mają wypowiedzieć nad ludem. Słychać w nich łagodne, niemal czułe zwrócenie się do drugiego człowieka: „Niech cię Pan błogosławi i strzeże”. Błogosławieństwo nie jest tu abstrakcją. To coś wypowiedzianego na głos, w konkretnej chwili, do konkretnej osoby. Dwa czasowniki mówią o dwóch rodzajach troski. Błogosławieństwo dotyczy dobra, które ma zostać przy człowieku, a strzeżenie oznacza uważność, która trwa także wtedy, gdy nie widać drogi przed nami. Dalsze słowa w Księdze Liczb 6:25 i 6:26 rozwijają ten obraz przez rozpromienione oblicze, łaskę i pokój. Opisują więc bliskość Boga, a nie obietnicę, że życie będzie wolne od trudności. Warto zauważyć, że cały fragment zamyka obietnica wypowiedzianego imienia: „Tak będą wzywać mojego imienia nad Izraelitami, a Ja będę im błogosławił” (Księga Liczb 6:27). Boża troska przechodzi tu przez ludzkie usta, przez zwykłe, powtarzane „niech”. Być może właśnie dlatego ta modlitwa jest tak prosta, że może ją przynieść jedna osoba drugiej.

W Księdze Liczb 6:24 błogosławieństwo nie jest prywatnym życzeniem ani obietnicą, że Izraelitom nie przydarzy się nic trudnego. Pan poleca Aaronowi i jego synom wypowiadać te słowa nad ludem; końcowe zdanie fragmentu wyjaśnia, że przez to kapłani wzywają imienia Boga, a On sam błogosławi Izraelitom. Źródłem ochrony nie jest więc skuteczność samej formuły, lecz Bóg, który obiecuje być wierny swojemu ludowi. Słowa „Niech cię Pan błogosławi i strzeże” łączą dwa bliskie, ale nieidentyczne obrazy. Błogosławić znaczy obdarzać dobrem i życzliwością; strzec — otaczać opieką. Nie wynika z tego gwarancja, że każdy człowiek uniknie choroby, straty czy niebezpieczeństwa. Jest to słowo skierowane do Izraela w ramach przymierza, a nie ogólna obietnica bezproblemowego życia. Dalsze wersety rozwijają tę myśl: Boże oblicze jaśnieje nad ludem, a Jego łaska i pokój dopełniają obrazu błogosławieństwa. Ochrona nie oznacza tu wyłącznie osłony przed zagrożeniem. Oznacza także życie pod Bożą przychylnością i w relacji z Nim. W tym błogosławieństwie bezpieczeństwo zaczyna się od Boga, nie od pewności, że okoliczności będą łatwe.

Te słowa nie są ludzkim pomysłem na życzenia. Pan zlecił je Mojżeszowi jako błogosławieństwo, które Aaron i jego synowie mieli przekazywać Izraelitom, o czym mówi Księga Liczb 6:23. Błogosławieństwo ma więc konkretne brzmienie i może być wypowiedziane wprost, z ust do ust. Łatwo jednak zastąpić je ogólnikami. Można sobie wyobrazić matkę, która przed szkołą mówi tylko „Uważaj na siebie”. Gdy natomiast wypowie słowa z Księgi Liczb 6:24, dziecko usłyszy coś więcej, bo według Księgi Liczb 6:27 imię Pana zostaje wezwane nad ludem. Fragment łączy dwa obrazy: błogosławieństwo, czyli dobro dane od Boga, oraz strzeżenie, czyli opiekę towarzyszącą ludziom w ich drodze. Warto zauważyć, że tekst wyraża prośbę i zapewnienie obecności, a nie obietnicę, że trudności nie nadejdą. Błogosławieństwo nie odbiera zmagań, lecz stawia je pod opieką Boga. Dzięki temu nadzieja może być szczera, bez fałszywych obietnic. Najmocniej w tym fragmencie działa jednak to, że Pan sam wkłada słowa błogosławieństwa w usta ludzi, aby stawali się przekaźnikami Jego dobroci dla innych.

„Niech cię Pan błogosławi i strzeże” — krótkie zdanie z błogosławieństwa, które Aaron i jego synowie mieli wypowiadać nad Izraelitami. Choć zwraca się do jednej osoby, należy do słów skierowanych do całego ludu. Boża troska obejmuje człowieka, ale nie odrywa go od wspólnoty. Błogosławić znaczy tu przyzywać Bożej przychylności; strzec — powierzać Mu ludzkie życie. Wers nie obiecuje, że Izraelici unikną każdego niebezpieczeństwa ani że trud przestanie ich dotykać. Ukazuje raczej, że ich droga pozostaje pod opieką Boga, który prowadzi ich przez czas, także wtedy, gdy jej dalszy bieg jest nieznany. Można widzieć w tych słowach strażnika czuwającego przy bramie: nie usuwa on całej ciemności nocy, lecz stoi na posterunku. Obraz ten nie wyczerpuje tajemnicy Bożej opieki, ale pomaga usłyszeć różnicę między obietnicą bezpieczeństwa od wszelkiego cierpienia a zapewnieniem o Bożej wierności. Werset z Księgi Liczb 6:24 niesie błogosławieństwo dla konkretnego ludu, wypowiadane w imieniu Pana. Jego nadzieja nie polega na tym, że wszystko stanie się łatwe, lecz że człowiek i wspólnota nie są poza zasięgiem Bożego strzeżenia.