Księga Liczb 4:34 – znaczenie i zastosowanie

Widzimy tu osobne spisy trzech rodów Lewiego. W każdym z nich do służby zaliczano mężczyzn w wieku od trzydziestu do pięćdziesięciu lat. Kehatytów, potomków Kehata, było łącznie 8600, licząc od niemowląt mających co najmniej miesiąc, ale do służby nadawało się tylko 2750, czyli nawet nie jedna trzecia. Gerszonitów było łącznie 7500, lecz do służby nadawało się tylko 2630, nieco ponad jedna trzecia.

Pokazuje to, że spośród wielu osób należących do kościoła jedynie niewielka część rzeczywiście angażuje się w jego pracę. Tak było często i tak jest nadal. Wielu ma swoje miejsce w przybytku, czyli wśród ludu Bożego, ale niewiele uczestniczy w jego pracy (List do Filipian 2:20–21).

Merarytów było łącznie zaledwie 6200, a jednak 3200 z nich nadawało się do służby, czyli ponad połowa. Przypadła im najcięższa praca, ponieważ przenosili deski, słupy i podstawy. Bóg tak to urządził, że choć Meraryci byli najmniejszym rodem, mieli najwięcej mężczyzn zdolnych do służby. Do każdej służby, do której Bóg powołuje ludzi, także ich uzdalnia, dając im siłę odpowiednią do zadania i wystarczającą łaskę.

Łącznie mężczyzn z rodu Lewiego zdolnych do służby Bogu było zaledwie 8580. Dla porównania, mężczyzn zdolnych do walki w pozostałych plemionach Izraela było znacznie więcej. Najmniejsze plemię miało prawie cztery razy więcej zdolnych do walki niż Lewici, a niektóre plemiona — ponad osiem razy więcej. Ludzi zajętych sprawami tego świata i walczących o to, co ziemskie, zawsze jest o wiele więcej niż tych, którzy oddają się służbie Bogu i toczą dobry bój wiary.