Księga Liczb 3:40 – znaczenie i zastosowanie

Była to wymiana pierworodnych na Lewitów. Pierworodnych liczono od ukończenia pierwszego miesiąca życia (Księga Liczb 3:42; Księga Liczb 3:43). Możliwe, że nie uwzględniano tych, którzy byli już głowami własnych rodzin, lecz tylko tych, którzy byli jeszcze zbyt mali, by samodzielnie o siebie zadbać. Biskup Patrick uważał nawet, że liczono wyłącznie pierworodne dzieci urodzone po wyjściu Izraela z Egiptu, ponieważ właśnie wtedy pierworodni zostali poświęceni Bogu (Księga Wyjścia 13:2).

Jeśli było 22 000 pierworodnych chłopców, możemy przypuszczać, że pierworodnych dziewcząt było równie wiele. Gdyby wszyscy oni urodzili się w pierwszym roku po wyjściu z Egiptu, oznaczałoby to, że w ostatnim roku niewoli Izraelici zawarli wiele małżeństw. Nie ulegli przytłaczającej ich niedoli. Z wiarą zakładali rodziny, ufając, że Bóg wkrótce okaże im miłosierdzie, a ich dzieci, choć urodzone w niewoli, będą żyć w wolności i godności.

Był to także znak Bożej dobroci. Bóg nie tylko zachował ich przy życiu, lecz także znacznie pomnożył ich liczbę, nawet na pustkowiu. Było to świadectwo, że zostali pobłogosławieni przez Boga. Gdziekolwiek umieści swój lud, może go zachować i pomnażać.

Liczba pierworodnych i liczba Lewitów niemal się zgadzały, co zawdzięczano szczególnej Bożej opiece. Gdy Bóg rozdzielał narody, wyznaczył granice ludów stosownie do liczby synów Izraela (Księga Powtórzonego Prawa 32:8). Bóg z góry zna wszystkie swoje dzieła i wszystko, co czyni, ma doskonałą miarę. Ta zgodność staje się jasna, gdy zestawi się te liczby z Jego zamysłem.

Powiedziano, że bydło Lewitów wzięto w miejsce pierworodnego bydła Izraelitów. Innymi słowy, Lewici wraz z całym swoim dobytkiem zostali oddani Bogu w miejsce pierworodnych i wszystkiego, co do nich należało. Kiedy oddajemy się Bogu, wraz z nami przynależy do Niego wszystko, co mamy, jako część tego daru.

Niewielką nadwyżkę pierworodnych, łącznie 273 osoby, należało wykupić po pięć syklów za każdego, a pieniądze przekazać Aaronowi. Nie wypadało przyłączać ich do Lewitów. Prawdopodobnie wymianę rozpoczęto od najstarszych pierworodnych i kontynuowano w dół, tak że 273 najmłodszych wykupiono za pieniądze. Wydaje się to bardziej prawdopodobne niż przypuszczenie, że o tym, kogo wykupić, decydowało losowanie albo że należność pokryto ze środków publicznych.

Wspólnota jest nazywana zgromadzeniem pierworodnych i ona również została wykupiona. Nie za srebro ani złoto, jak pierworodni w tym przypadku, lecz drogocenną krwią Syna Bożego. Z powodu grzechu była oddana Bożej sprawiedliwości, a On ją wykupił.