Ewangelia Mateusza 21 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Gdy zbliżyli się do Jerozolimy, przyszli do Betfage na Górze Oliwnej. Wtedy Jezus posłał dwóch uczniów

i powiedział im: Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz znajdziecie uwiązaną oślicę i źrebię z nią. Odwiążcie je i przyprowadźcie do Mnie!

A gdyby ktoś wam coś mówił, powiecie: Pan ich potrzebuje, a zaraz je puści.

Stało się to, żeby spełniło się słowo Proroka:

Powiedzcie Córze Syjońskiej: Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy.

Uczniowie poszli i zrobili tak, jak im Jezus polecił.

Przyprowadzili oślicę i źrebię i położyli na nie swoje płaszcze, a On usiadł na nich.

A ogromny tłum rozkładał swoje płaszcze na drodze, inni obcinali gałązki z drzew i rozkładali na drodze.

A tłumy, które Go poprzedzały i które szły za Nim, wołały głośno: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie! Hosanna na wysokościach!

Gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto i pytano: Kto to jest?

A tłumy odpowiadały: To jest prorok, Jezus z Nazaretu w Galilei.

A Jezus wszedł do świątyni i wyrzucił wszystkich sprzedających i kupujących w świątyni; powywracał stoły wymieniających pieniądze oraz ławki tych, którzy sprzedawali gołębie.

I powiedział do nich: Napisane jest: Mój dom ma być domem modlitwy, a wy czynicie z niego jaskinię rabusiów.

W świątyni podeszli do Niego niewidomi i kulawi, i uzdrowił ich.

Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie – widząc cuda, które uczynił, i dzieci wołające w świątyni: Hosanna Synowi Dawida – oburzyli się

i powiedzieli do Niego: Słyszysz, co one mówią? A Jezus im odpowiedział: Tak jest. Czy nigdy nie czytaliście: Z ust niemowląt i ssących przygotowałeś sobie chwałę?

Z tym ich zostawił, wyszedł poza miasto do Betanii i tam zanocował.

Wracając rano do miasta, poczuł głód.

A widząc drzewo figowe przy drodze, podszedł do niego, lecz nic na nim nie znalazł oprócz liści. I powiedział do niego: Niech już nigdy nie rodzi się z ciebie owoc! I drzewo figowe natychmiast uschło.

A uczniowie, widząc to, pytali ze zdumieniem: Jak mogło drzewo figowe tak od razu uschnąć?

Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, mówię wam: jeśli będziecie mieć wiarę, a nie zwątpicie, to nie tylko z drzewem figowym to uczynicie, ale nawet jeśli powiecie tej górze: Podnieś się i rzuć się w morze!, stanie się.

I otrzymacie wszystko, o co będziecie prosić z wiarą na modlitwie.

W Ewangelii Mateusza 21:22 Jezus zachęca uczniów, by modlili się z ufnością i nie poddawali się zwątpieniu, jak wyjaśnia werset poprzedzający. Nie jest to obietnica …

Gdy przyszedł do świątyni i nauczał, podeszli do Niego arcykapłani i starsi ludu z pytaniem: Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę?

Jezus im odpowiedział: Ja też zadam wam jedno pytanie; jeśli odpowiecie Mi na nie, i Ja powiem wam, jakim prawem to czynię.

Skąd pochodził chrzest Janowy: z nieba czy od ludzi? Oni zastanawiali się między sobą: Jeśli powiemy: z nieba, to nam zarzuci: Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?

A jeśli powiemy: od ludzi – boimy się tłumu, bo wszyscy uważają Jana za proroka.

Odpowiedzieli więc Jezusowi: Nie wiemy. On również im odpowiedział: Więc i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię.

Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i powiedział: Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy!

Ten odpowiedział: Idę, panie!, lecz nie poszedł.

Zwrócił się do drugiego i powiedział to samo. Ten odpowiedział: Nie chcę. Później jednak opamiętał się i poszedł.

Który z tych dwóch spełnił wolę ojca? Mówią Mu: Ten drugi. Wtedy Jezus powiedział do nich: Zaprawdę, mówię wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego.

Bo przyszedł do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć.

Posłuchajcie innej przypowieści! Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.

Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali należny mu plon.

Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego pobili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali.

Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi postąpili tak samo.

W końcu posłał do nich swojego syna, myśląc sobie tak: Uszanują mojego syna.

Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo.

Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili.

Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z tymi rolnikami?

W Ewangelii Mateusza 21:40 Jezus pyta, co właściciel winnicy zrobi z rolnikami, którzy zabili jego sługi i syna. Pytanie prowadzi słuchaczy do uznania, że winni …

Powiedzieli Mu: Nędzników marnie zgładzi, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy będą mu oddawali plon we właściwej porze.

Jezus im powiedział: Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach.

Dlatego mówię wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce.

Kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo on spadnie, zmiażdży go.

Arcykapłani i faryzeusze, słuchając Jego przypowieści, rozpoznali, że mówi o nich.

Dlatego starali się Go schwytać, lecz bali się tłumów, ponieważ miały Go za proroka.