Ewangelia Marka 13:24 – znaczenie i zastosowanie

Te wersety zdają się zapowiadać powtórne przyjście Chrystusa, kiedy osądzi świat. W swoim pytaniu uczniowie połączyli zniszczenie Jerozolimy z końcem świata (Ewangelia Mateusza 24:3). Błędnie zakładali, że świątynia musi przetrwać tak długo, jak sam świat. Chrystus prostuje to przekonanie i pokazuje, że koniec świata, pozostałe wydarzenia, o które pytali, dzień Jego przyjścia i dzień sądu nastąpią po tym czasie ucisku, a nie równocześnie z nim.

Niech więc ci, którzy doczekają zniszczenia narodu żydowskiego, mają się na baczności. Nie powinni sądzić, że skoro Syn Człowieczy nie przychodzi wtedy widzialnie na obłokach, to już nigdy w ten sposób nie przyjdzie. Przeciwnie, przyjdzie później. Chrystus zapowiada następnie trzy rzeczy.

Po pierwsze, zapowiada ostateczny rozpad obecnej postaci świata, nawet tej jego części, która wydaje się najmniej podatna na zmianę: wyższej i subtelniejszej. Słońce się zaćmi, a księżyc przestanie świecić, ponieważ blask chwały Syna Człowieczego całkowicie je przewyższy (Księga Izajasza 24:23). Gwiazdy na niebie, które od początku pozostają na swoich miejscach i poruszają się po wyznaczonych torach, spadną jak jesienne liście. Moce na niebie, czyli ciała niebieskie — gwiazdy stałe — zostaną wstrząśnięte.

Po drugie, zapowiada widzialne ukazanie się Pana Jezusa, któremu zostanie powierzone sprawowanie sądu w tym dniu (Ewangelia Marka 13:26). Ludzie zobaczą wtedy Syna Człowieczego przychodzącego na obłokach. Prawdopodobnie ukaże się nad tym samym miejscem, w którym siedział, gdy o tym mówił, ponieważ obłoki znajdują się w niższych warstwach powietrza. Przyjdzie z wielką mocą i chwałą, odpowiednimi do dzieła, które ma wykonać. Ujrzy Go wtedy każde oko.

Po trzecie, zapowiada zgromadzenie wszystkich wybranych przy sobie (Ewangelia Marka 13:27). Pośle swoich aniołów, aby zgromadzili Jego wybranych i przyprowadzili ich na spotkanie z Nim w powietrzu (Pierwszy List do Tesaloniczan 4:17). Zostaną sprowadzeni z jednego krańca świata na drugi, tak aby nikogo nie zabrakło na tym wielkim zgromadzeniu. Z najdalszego krańca ziemi, położonego najdalej od miejsca, w którym Chrystus zasiądzie, zostaną przyniesieni aż na najdalszy kraniec nieba. Ich droga będzie tak pewna, szybka i łatwa, że nikt z nich nie zginie, choćby mieli przebyć drogę od najdalszego krańca ziemi po jednej stronie do najdalszego krańca nieba po drugiej. Wierny Izraelita zostanie bezpiecznie przeniesiony, nawet jeśli będzie to droga od najdalszej granicy ziemi niewoli do najdalszej granicy Ziemi Obiecanej.