Księga Kapłańska 1:10 – znaczenie i zastosowanie

Znajdujemy tu przepisy dotyczące całopaleń ze zwierząt z trzody oraz z ptaków. Ludzie o skromniejszych środkach, których nie było stać na byka, przynosili owcę albo kozę. Ci, których nie było stać nawet na takie zwierzę, również mogli zyskać przychylność Boga, składając w ofierze synogarlicę lub gołębia. W swoim Prawie, podobnie jak w Ewangelii i w swojej opatrzności, Bóg otacza ubogich szczególną troską.

Warto też zauważyć, że Bóg wybrał na ofiarę zwierzęta łagodne, spokojne i niegroźne. Wskazywały one na niewinność i łagodność Chrystusa, a zarazem uczą, że te cechy powinny wyróżniać chrześcijan.

W wersecie 10 podano dalsze wskazówki dotyczące całopaleń ze zwierząt z trzody. Postępowano z nimi podobnie jak z bykami, z tym że zwierzę należało zabić po północnej stronie ołtarza. Choć wspomina się o tym tylko tutaj, prawdopodobnie zasadę tę stosowano także przy wcześniejszych ofiarach. Być może po tej stronie ołtarza było najwięcej wolnego miejsca, co ułatwiało kapłanom poruszanie się. Istniało też stare powiedzenie, że z północy nadchodzi pogoda, bo północny wiatr rozpędza deszczowe chmury. Podobnie te ofiary odwracają burzę Bożego gniewu i przynoszą światło Bożej przychylności, milsze niż najpiękniejsza pogoda.

Wskazówki dotyczące ofiar z ptaków były następujące: należało przynieść synogarlicę, i to dorosłą, albo młodego gołębia. Bogu należało ofiarować to, co ludzie najbardziej cenili na własnym stole. Najpierw odrywano ptakowi głowę, oddzielając ją całkowicie. Następnie wyciskano krew z boku ołtarza. Wole i pierze wyrzucano na miejsce przeznaczone na popiół. Na koniec rozcinano tułów, solono go i spalano na ołtarzu.

Według Żydów składanie ofiary z ptaka należało do najtrudniejszych zadań kapłanów. Uczy to duszpasterzy, by z równą troską zabiegali o zbawienie ubogich i bogatych. Pokazuje też, że ofiary ubogich podobają się Bogu tak samo jak ofiary bogatych, jeśli płyną ze szczerego serca. Bóg przyjmuje człowieka stosownie do tego, co ma, a nie do tego, czego mu brakuje (Drugi List do Koryntian 8:12). Ofiara ubogiego z synogarlic albo młodych gołębi była dla Boga równie miłą wonią jak ofiara z wołu z rogami i kopytami. A jednak miłowanie Boga całym sercem i bliźniego jak siebie samego jest lepsze niż wszystkie całopalenia i ofiary (Ewangelia Marka 12:33).