Księga Sędziów 13:8 – znaczenie i zastosowanie

W tym fragmencie poznajemy historię drugiej wizyty anioła Bożego u Manoacha i jego żony.

Manoach żarliwie o nią prosił, a Bóg go wysłuchał (Księga Sędziów 13:8). Nie wątpił w opowieść żony. Wiedział, że jest dobrą kobietą, i jej ufał. Nie przyszło mu też do głowy, by podejrzewać ją o zmyślenie historii o nieznajomym. Wierzył, że obiecane dziecko zostanie im dane we właściwym czasie. Jego wiara była prosta i mocna. Pod tym względem przypominał ubogich i pokornych, którym Bóg często objawia to, czego inni nie dostrzegają. Błogosławieni są ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Najbardziej zależało mu na tym, co powinni zrobić dla dziecka, które miało się urodzić. Tak myślą ludzie prawi. Bardziej troszczą się o poznanie swoich obowiązków niż o to, co ich spotka. Obowiązki należą do nas, wydarzenia zaś do Boga. Dlatego Manoach prosi, by błogosławiony posłaniec przyszedł ponownie i pouczył ich, jak mają troszczyć się o tego nazirejczyka, człowieka poświęconego Bogu. Chciał mieć pewność, że niczego nie przeoczył. Pragnął dowiedzieć się więcej z nieba.

Zwróćmy uwagę, że nie wysłał sług, by szukali męża Bożego. Modlił się i prosił Boga, żeby go przysłał. Tak właśnie należy szukać Bożych posłańców. Jeśli pragniemy, by duszpasterze głosili nam słowo odpowiadające naszym potrzebom i dobrze nas pouczało, powinniśmy prosić Pana, by ich do nas posłał.

Bóg łaskawie wysłuchał modlitwy Manoacha (Księga Sędziów 13:9). Pan nie zawodzi tych, którzy szczerze pragną poznać swoje obowiązki i proszą Go, by ich pouczył.

Anioł ukazał się żonie po raz drugi, gdy siedziała sama. Być może pracowała w polu i zajmowała się codziennymi obowiązkami. Samotność często sprzyja bliskiej więzi z Bogiem. Lud Boży nieraz odkrywał, że nigdy nie jest mniej samotny niż wtedy, gdy Bóg jest z nim.

Kobieta pośpieszyła zawołać męża (Księga Sędziów 13:10-11). Możliwe, że poprosiła posłańca, by zaczekał, aż wróci z Manoachem. Nie kazała mu iść za sobą, lecz przyprowadziła do niego męża. Kto chce spotkać Boga, musi udać się tam, gdzie Bóg postanawia się objawić. Jej radość była wyraźna: dała do zrozumienia, że jej prośba została wysłuchana i mąż Boży znów przyszedł. Niektórzy uważają, że obie wizyty odbyły się tego samego dnia, bo tekst dopuszcza taką możliwość.

Mąż Boży pozwolił jej zawołać męża. Podobnie ci, którzy sami znają Boże drogi, powinni zapraszać innych, by również je poznali. Manoach nie obraził się, że tym razem anioł nie ukazał się najpierw jemu. Chętnie poszedł za żoną do męża Bożego. To dobra przeciwwaga dla smutnej historii pierwszego grzechu, gdy Ewa nakłoniła Adama do zła, a on zbyt łatwo jej uległ. Niech mężowie i żony zachęcają się nawzajem do miłości i dobrych uczynków. Jeśli żona prowadzi ku temu, co dobre, mąż nie powinien uważać za ujmę, by za nią podążyć.

Kiedy Manoach przyszedł do anioła i dowiedział się, że to ten sam, który ukazał się jego żonie, odpowiedział z pokorą. Najpierw przyjął obietnicę: „Niech spełnią się Twoje słowa” (Księga Sędziów 13:12). Były to słowa wiary, podobne do słów Maryi: „Niech mi się stanie według twego słowa” (Ewangelia Łukasza 1:38). Manoach mówił w ten sposób, że ufa temu, co Bóg powiedział, i pragnie, aby się to wypełniło.

Następnie poprosił o powtórzenie wskazówek: „Jak mamy wychować to dziecko?”. Polecenia otrzymała jego żona, ale Manoach rozumiał, że również on ma udział w trosce o obiecane dziecko. Oboje rodzice powinni z uwagą i w jedności wychowywać dziecko poświęcone Bogu. Jedno z rodziców nie może pozostawiać całej troski drugiemu. Oboje powinni zrobić wszystko, co w ich mocy.

Z pytania Manoacha płynie ogólna nauka. Ilekroć Bóg obdarza nas łaską, powinniśmy pytać, jak dobrze z niej korzystać. Dar jest prawdziwym błogosławieństwem tylko wtedy, gdy właściwie się nim posługujemy. Bóg dał nam ciało, duszę i dobra. Powinniśmy pytać, jak nimi rozporządzać, by oddawać cześć Dawcy i zdać Mu sprawę z tego, jak z nich korzystaliśmy. Jest też nauka szczególna: rodzice, którym Bóg powierza dzieci, powinni bardzo uważać na to, jak je wychowują. Powinni starać się wykorzeniać głupotę naturalnie tkwiącą w sercu dziecka, od najmłodszych lat kształtować jego umysł i postępowanie oraz uczyć je właściwej drogi. Pobożni rodzice będą prosić Boga o pomoc. Będą się modlić: „Panie, naucz nas, jak wychowywać nasze dzieci, aby były poświęcone Tobie i stały się żywymi ofiarami”.

Anioł powtórzył następnie te same wskazówki, których udzielił wcześniej (Księga Sędziów 13:13-14). Ponownie polecił im, by pilnie wystrzegali się wszystkiego, czego zakazał, i przestrzegali wszystkich jego nakazów. Pokazuje to, że zarówno w naszym życiu, jak i w wychowywaniu dzieci potrzebne są troska i uwaga. Mieli stronić nie tylko od wina i mocnego napoju, lecz także od wszystkiego, co pochodzi z winorośli. Kto chce zachować czystość, powinien trzymać się z dala od tego, co prowadzi ku grzechowi. Ponieważ dziecko miało należeć do Boga, matce również zakazano spożywania czegokolwiek nieczystego. Podobnie ci, w których kształtuje się Chrystus, powinni oczyścić się z wszelkiej zmazy ciała i ducha i nie czynić niczego, co zaszkodziłoby nowemu życiu w nich.