Księga Sędziów 10:6 – znaczenie i zastosowanie

Za czasów, gdy Tola i Jair przewodzili Izraelowi, dobrze się działo. Potem jednak Izrael znów popadł w bałwochwalstwo — grzech, który najłatwiej go usidlał (Księga Sędziów 10:6). Izraelici ponownie czynili zło w oczach Pana. Wciąż odwracali się od Boga, jak lud głupi i pozbawiony rozsądku.

Czcili wielu bogów. Nie tylko wrócili do Baalów i Asztart, bożków czczonych przez Kananejczyków, lecz także przyjęli bogów Syrii, Sydonu, Moabu, Ammonu i Filistynów. Można by pomyśleć, że głównym zajęciem Izraela stał się import bożków z każdego narodu. Było to zarazem grzeszne i haniebne, bo żaden naród, który ma choć odrobinę szacunku do siebie, nie zmienia tak lekko swoich bogów.

Prawdopodobnie znaczna część izraelskiego majątku szła na ofiary składane w obcych sanktuariach. Można się spodziewać, że tamtejsze świątynie w Izraelu zależały od świątyń macierzystych w innych krajach. Do Izraela przybywali też kapłani i czciciele fałszywych bogów, którzy się tam osiedlali, a więc obcy ludzie uszczuplali siły Izraela. Jeśli Izraelici robili to, by przypodobać się sąsiednim narodom i zyskać ich przychylność, spotkało ich rozczarowanie. Zgodnie ze sprawiedliwym wyrokiem Boga te same narody stały się ich wrogami i ciemiężycielami. Ludzie często ponoszą karę w tej samej dziedzinie, w której grzeszą.

Co gorsza, Izraelici nie poprzestali na dodaniu fałszywych bogów do kultu Pana. Odwrócili się od Niego i w ogóle Mu nie służyli. Kto próbuje służyć zarówno Bogu, jak i bogactwu, wkrótce całkowicie porzuci Boga i będzie służyć tylko bogactwu. Jeśli Bóg nie zajmuje całego serca, wkrótce nie będzie w nim miał żadnego miejsca.

Bóg ponownie zesłał sąd, wydając ich w ręce okrutnych wrogów. Gdyby bezpośrednio wpadli w ręce Pana, przekonaliby się, jak wielkie jest Jego miłosierdzie. Pozwolił jednak, by trafili w ręce ludzi, a ludzkie miłosierdzie bywa surowe. Wydał ich Filistynom, żyjącym na południowym zachodzie Kanaanu, oraz Ammonitom, mieszkającym na północnym wschodzie. Oba te narody wystąpiły przeciw Izraelowi jednocześnie. W ten sposób Izrael został ściśnięty między dwoma kamieniami młyńskimi (Księga Sędziów 10:8).

Bóg nakazał kiedyś, by jeśli któreś miasto w Izraelu zwróci się ku bałwochwalstwu, pozostali Izraelici wystąpili przeciw niemu i je zniszczyli (Księga Powtórzonego Prawa 13:12 i następne). Dawniej bardzo gorliwie przestrzegali tego nakazu, wręcz przesadnie, gdy zajęli się sprawą ołtarza wzniesionego przez dwa i pół pokolenia (Księga Jozuego 22). Teraz jednak byli tak zepsuci, że bałwochwalstwo szerzyło się z miasta do miasta. Zamiast karać zło, naśladowali je i jeszcze je pogłębiali. Ci, którzy powinni byli wymierzać sprawiedliwość, sami byli winni, dlatego Bóg sprowadził na nich okoliczne narody, by ukarały ich za odwrócenie się od Niego.

Ucisk ze strony Ammonitów, potomków Lota, trwał długo — osiemnaście lat. Niektórzy sądzą, że przypadł na okres rządów Jaira, który nie zdołał w pełni odnowić Izraela i go wyzwolić, choć powinien był to zrobić. Inni uważają, że ucisk rozpoczął się po śmierci Jaira, i to wydaje się bardziej prawdopodobne. Najbardziej ucierpiał Gilead, rodzinne strony Jaira. Trudno uwierzyć, że ten kraj tak bardzo cierpiał za jego życia, przynajmniej jeśli Jair rzeczywiście go chronił.

Ucisk był też bardzo dotkliwy. Ammonici gnębili i miażdżyli Izraela. Szczególnie upokarzające było to, że ciemiężył go tak słaby i pogardzany lud. Najpierw Ammonici zaatakowali pokolenia mieszkające na wschód od Jordanu, czyli ziemię Amorytów (Księga Sędziów 10:8). Być może Izraelici tak upodobnili się do pogan, że w pewnym sensie sami stali się jak Amoryci. A może przez swój grzech utracili prawo do tej ziemi, która znów mogła być nazywana ziemią Amorytów. Potem Ammonici stopniowo przekroczyli Jordan i zaatakowali Judę, Beniamina i Efraima (Księga Sędziów 10:9), trzy spośród najważniejszych pokoleń Izraela.

Spełniło się w ten sposób ostrzeżenie, że Izraelici zostaną pokonani przez wrogów i nie zdołają się im przeciwstawić (Księga Kapłańska 26:17; Księga Kapłańska 26:37). Sami sprowadzili na siebie ten los. Odwrócili się od Boga, dlatego popadli w głęboką udrękę.