Księga Jozuego 19:1 – znaczenie i zastosowanie

Los Symeona przypadł po losach Judy, Józefa i Beniamina, ponieważ Jakub nałożył na to plemię pewne piętno hańby. Mimo to Symeon został wymieniony przed dwoma młodszymi synami Lei i trzema synami niewolnic. O ile nam wiadomo, z tego plemienia nie wywodził się żaden sędzia ani prorok.

Ziemia Symeona leżała w granicach Judy (Księga Jozuego 19:1), a później ponownie wyłączono ją z terytorium Judy (Księga Jozuego 19:9). Wydaje się, że pierwszy pomiar ziemi sprawił, iż obszar ten wyglądał na większy, niż był w rzeczywistości. Sądzono więc, że ziemia przydzielona Judzie pomieści więcej miast, niż faktycznie mogła. Po dokładniejszym sprawdzeniu okazało się, że było jej za mało (Księga Jozuego 19:9). Udział Judy był zbyt duży: przekraczał potrzeby plemienia i to, co ostatecznie otrzymało. Bóg nie zmienił jednak samego losu. Pozostawił ich mądrości i trosce dostrzeżenie pomyłki i późniejsze jej naprawienie.

Gdy do tego doszło, ludzie z Judy nie sprzeciwiali się odebraniu miast, które początkowo włączono do jej granic. Kiedy zobaczyli, że przypadło im więcej, niż im się słusznie należało, zgodzili się na zmianę. W takich sprawach warto naprawiać błędy, jeśli istnieje ku temu dobry powód. Choć ściśle rzecz biorąc, to, co przypadło im w udziale, należało do nich i nikt nie mógł im tego odebrać, nie trzymali się tego, gdy stało się jasne, że inne plemię potrzebuje tego, z czego mogą zrezygnować. Powinniśmy troszczyć się o potrzeby innych, a nie tylko o własne. Nadwyżka jednych powinna uzupełniać niedostatek drugich, aby zachować równowagę, nawet jeśli prawo tego nie nakazuje.

To, co odebrano Judzie i przydzielono ponownie w drodze losowania, Opatrzność przeznaczyła Symeonowi, aby spełniło się proroctwo Jakuba: „Rozproszę ich w Jakubie”. Miasta Symeona były rozrzucone pośród ziem Judy, a Symeon ze wszystkich stron graniczył z Judą, z wyjątkiem strony morskiej. Dzięki temu oba plemiona związały się bliskim sojuszem (Księga Sędziów 1:3). Później pomogło to także wielu Symeonitom pozostać wiernymi rodowi Dawida, gdy dziesięć północnych plemion opowiedziało się za Jeroboamem. Wielu ludzi z Symeona przyłączyło się również do Asy (Druga Księga Kronik 15:9). Dobrze jest mieszkać wśród dobrych sąsiadów.

Następnie wymieniono miasta, które przypadły Symeonowi. Pierwsza jest Beer-Szeba, zwana też Szebą, bo nazwy te wydają się odnosić do tego samego miejsca. Jednym z tych miast był Siklag, znany z opowieści o Dawidzie. O tym, jak Symeonici powiększyli swoje granice i zdobyli więcej miejsca, opowiada Pierwsza Księga Kronik 4:39 i kolejne wersety.