Ewangelia Jana 8:27 – znaczenie i zastosowanie

„A oni nie zrozumieli, że mówił im o Ojcu.” Ten krótki komentarz ewangelisty brzmi jak westchnienie. Jezus przemawia słowami pełnymi prawdy, a słuchający wyraźnie nie łączą Jego słów z Ojcem. Widać w tym pewną samotność mówiącego, który pragnie być zrozumiany, i słuchających, którym coś wciąż umyka, choć nie umieją tego nazwać. Wypowiedź prowadzi od tego, co z niskości, ku temu, co z wysoka, a Ojciec staje się jej źródłem, bo to On posłał Jezusa i to On Go nauczył mówić, jak czytamy w Ewangelii Jana 8:28. Ewangelista nie dopowiada, czy ta prawda kiedykolwiek dotarła do tych ludzi. Zostaje więc przestrzeń na zawód, ale też na cichą nadzieję, że słowo o Bogu potrafi wybrzmieć w sercu dopiero później. Najważniejsze wydaje się to, że niezrozumienie nie oznacza opuszczenia. Jezus mówi dalej, a w Ewangelii Jana 8:29 zaznacza, że Ten, który Go posłał, jest z Nim i nie pozostawia Go samego. Bliskość Boga nie zależy więc od tego, czy słuchacz od razu pojmuje przesłanie.

W Ewangelii Jana 8:27 narrator wskazuje na konkretną lukę w rozumieniu: słuchacze nie pojęli, że Jezus mówi o Ojcu. Nie oznacza to, że nie słyszeli Jego słów. Chwilę wcześniej Jezus powiedział, że przekazuje światu to, co usłyszał od Tego, który Go posłał. Nie rozpoznali jednak, kim jest Ten, do którego odnosi się Jego nauczanie, ani jaką więź z Nim Jezus opisuje. Kluczowe jest tu rozróżnienie między słyszeniem wypowiedzi a uchwyceniem jej sensu. Rozmówcy pytają: „Kim Ty jesteś?”, lecz odpowiedź Jezusa kieruje uwagę nie tylko na Jego tożsamość, ale także na Ojca. W tym fragmencie Jezus nie przedstawia się jako niezależny nauczyciel: mówi o posłaniu i o słowach otrzymanych od Ojca. Następny werset zapowiada, że po wywyższeniu Syna Człowieczego słuchacze poznają, że Jezus nie działa sam od siebie, lecz mówi to, czego nauczył Go Ojciec. Tekst nie mówi więc, że wszyscy już wtedy rozumieli tę relację. Pokazuje raczej granicę ich ówczesnego rozpoznania i wskazuje, że sens słów Jezusa stanie się jaśniejszy w świetle tego, co Go spotka.

Ten werset mówi wprost, czego słuchacze Jezusa nie pojęli. Pytali o Jego tożsamość, a On mówił im o Ojcu. Wcześniej Jezus wskazywał, że posłał Go Ten, który jest prawdziwy (Ewangelia Jana 8:26), a później dodał, że mówi to, czego Go Ojciec nauczył (Ewangelia Jana 8:28). Cała rozmowa ma więc jedno źródło. Ewangelia Jana 8:27 nie podaje przyczyny tego niezrozumienia. Pokazuje tylko fakt: słowa o Ojcu nie dotarły do ich świadomości. Dlatego warto czytać dalej. Zapowiedź, że poznają, kim jest Jezus, pada w Ewangelii Jana 8:28 i wiąże się z wywyższeniem Syna Człowieczego. Tekst nie wyjaśnia, jak to rozumieć w każdym szczególe, więc nie warto budować na tym gotowej teorii. Ten fragment ma prostą wymowę. Słowa Jezusa nie są tylko Jego własnym głosem, lecz przekazem od Ojca. Kiedy ktoś pyta o tożsamość Syna, odpowiedź zaczyna się od Tego, który Go posłał. Prawda o Synu prowadzi do Ojca i tylko w tym świetle słowa Jezusa nabierają pełnego sensu.

„A oni nie zrozumieli, że mówił im o Ojcu”. To zdanie odsłania przepaść między słowami Jezusa a ich rozumieniem. Rozmawiają z Nim, pytają, kim jest, słyszą, że mówi o Tym, który Go posłał, a jednak nie rozpoznają, że chodzi o Ojca. Bliskość słów nie zawsze oznacza bliskość poznania. W tym fragmencie Jezus nie przedstawia własnej nauki jako odrębnej od Ojca. Mówi to, co od Niego usłyszał, a Ten, który Go posłał, jest prawdziwy. Jego słowa prowadzą ku relacji, której nie da się sprowadzić do samego sporu o tożsamość. Ojciec pozostaje źródłem misji Syna, a Syn objawia Ojca. Można pomyśleć o świetle widocznym przez okno, którego szyba jest zamglona: światło jest obecne, lecz jego źródło pozostaje niewyraźne. Ewangelia nie mówi tutaj, dlaczego słuchacze nie pojęli tych słów. Pokazuje jednak, że rozpoznanie przychodzi w związku z tym, co Jezus zapowiada w następnym wersecie: wywyższeniem Syna Człowieczego. W obrębie tej rozmowy niezrozumienie nie jest ostatnim słowem. Ku Ojcu prowadzi właśnie droga Syna.