Księga Hioba 36:1 – znaczenie i zastosowanie

Elihu ponownie prosi Hioba i wszystkich słuchających o chwilę cierpliwości. Ma jeszcze coś do powiedzenia, ale nie zamierza długo ich zatrzymywać. Sens jego słów w Księdze Hioba 36:2 jest taki: „Pozostańcie ze mną jeszcze przez chwilę”. Prosi, by przez krótki czas skupili na nim uwagę, a on przemówi jeszcze raz, możliwie jasno i bez ogródek.

Podaje trzy powody, dla których warto go wysłuchać. Po pierwsze, ma ważną sprawę do przedstawienia i godny uwagi temat. „Mam jeszcze coś do powiedzenia w sprawie Boga” — mówi. Występuje w Jego imieniu, uważa więc, że należy mu się wysłuchanie. Niektórzy twierdzą, że mówią w imieniu Boga, choć w rzeczywistości mówią o sobie. Tym, którzy naprawdę opowiadają się za Bogiem, Jego prawdą, drogami i ludem, nie zabraknie wskazówek. Jezus powiedział, że w odpowiedniej chwili otrzymają właściwe słowa. Nie przegrają też swojej sprawy ani nie utracą nagrody. Nie powinni również sądzić, że kiedykolwiek powiedzą wszystko, co można powiedzieć w obronie Boga.

Po drugie, Elihu zapewnia, że jego przesłanie nie jest zwyczajne ani powierzchowne: „Sprowadzę swoją wiedzę z daleka” (Księga Hioba 36:3). Oznacza to, że sięgnie do podstawowych zasad i najwyższych prawd, jakimi dysponuje. Warto przemierzyć długą drogę, by zdobyć poznanie Boga. Warto go szukać i o nie zabiegać, bo trud zostanie wynagrodzony. Nawet jeśli trzeba go szukać daleko, nie jest ono zbyt kosztowne, by je zdobyć.

Po trzecie, Elihu ma szczery i jasny cel. Chce potwierdzić prawdę, że Bóg jest sprawiedliwy we wszystkich swoich drogach. Gdy mówimy o Bogu, a zwłaszcza gdy przemawiamy w Jego imieniu, powinniśmy pamiętać, że to On nas stworzył. Skoro wszystko, co mamy, pochodzi od Niego, powinniśmy używać tego dla Niego i głęboko troszczyć się o Jego cześć. Elihu zapewnia, że jego słowa będą uczciwe i prawdziwe (Księga Hioba 36:4). Nie będą fałszywe ani same w sobie, ani w sposobie, w jaki je rozumie. Występuje w obronie prawdy i zamierza robić to szczerze oraz otwarcie.

Nie zamierza polegać na zręcznych sztuczkach ani subtelnych rozróżnieniach. Mówi Hiobowi, że przemawia do niego ktoś doskonały, czyli prawy, w poznaniu. Uważa się za szczerego w poszukiwaniu prawdy, odnoszeniu jej do siebie i wykorzystywaniu swojej wiedzy dla dobra innych. Hiob powinien więc wysłuchać go bez uprzedzeń i przyjąć jego słowa w takim samym dobrym duchu, w jakim zostały wypowiedziane.