Księga Hioba 28:12 – znaczenie i zastosowanie

Hiob mówił o bogactwach świata, które ludzie tak wysoko cenią i za którymi tak usilnie zabiegają. Teraz zwraca uwagę na coś o wiele cenniejszego: mądrość i zrozumienie, czyli poznanie Boga i właściwe poznanie samych siebie. Ludzie, którzy odkrywają nowe sposoby wzbogacenia się, mogą uważać się za bardzo mądrych, ale Hiob nie nazywa tego prawdziwą mądrością. Nawet jeśli odnoszą sukcesy i wydobywają na światło dzienne ukryte rzeczy, jak czytamy w Księdze Hioba 28:11, Hiob wciąż pyta: „Gdzie jest mądrość?”, bo nie można jej tam znaleźć.

Ich droga jest w istocie niemądra. Musimy więc szukać gdzie indziej, a mądrość można znaleźć jedynie w prawdach wiary i życiu zgodnym z nimi. Rzetelne nauczanie o Bogu, które wskazuje nam drogę do radości nieba, daje więcej prawdziwej wiedzy, zadowolenia i szczęścia niż filozofia przyrody czy matematyka, które pomagają jedynie zgłębiać wnętrze ziemi. Hiob mówi o dwóch rzeczach, których nie da się ustalić w odniesieniu do tej mądrości.

Po pierwsze, nie da się określić jej ceny, bo jest warta więcej niż wszystkie bogactwa świata. „Człowiek nie zna jej wartości” (Księga Hioba 28:13). Niewielu ludzi przypisuje mądrości właściwą wartość. Nie dostrzegają jej prawdziwej ceny, swojej głębokiej potrzeby mądrości ani wielkiego dobra, jakie mogłaby im przynieść. Dlatego nawet gdy mają wiele sposobności, by ją zdobyć, nie zależy im na niej na tyle, by jej szukać, jak czytamy w Księdze Przysłów 17:16. Podobnie jak kogut z dawnej opowieści, który znalazł drogocenny kamień na gnojowisku, ale wolał ziarnko jęczmienia, ludzie nie znają wartości łaski i nie starają się jej zdobyć.

Nikt nie może zapłacić za nią ceny, która byłaby jej godna, nawet całym bogactwem, jakie daje ten świat. Hiob rozwija tę myśl w Księdze Hioba 28:15 i kolejnych wersetach, wymieniając najcenniejsze skarby świata. Pięć razy wspomina złoto, a także srebro, onyks, szafir, perły, rubiny i topaz z Etiopii. To właśnie te rzeczy świat ceni najbardziej. Lecz gdyby ktoś oddał je wszystkie, nawet cały majątek swojego domu, w zamian za mądrość, i tak nie dorównałoby to jej wartości. Bogactwo może pomóc człowiekowi szukać mądrości, jak pomogło Salomonowi, ale nie można jej kupić. Jest darem Ducha Świętego, samego Ducha Bożego, i nie da się jej nabyć za pieniądze (Dzieje Apostolskie 8:20).

Mądrość daje więcej, niż kiedykolwiek mogą dać bogactwa. Czyni tego, kto ją ma, bogatszym i szczęśliwszym, niż mogłyby go uczynić złoto czy klejnoty. Lepiej zdobyć mądrość niż złoto. Złoto należy do kogoś innego, a mądrość staje się nasza. Złoto służy ciału i życiu doczesnemu, mądrość zaś służy duszy i wieczności. Powinniśmy cenić to, co Bóg uznaje za cenne. Zobacz Księgę Przysłów 3:14 i kolejne wersety.

Po drugie, nie da się odkryć miejsca, w którym można znaleźć mądrość, ponieważ pozostaje ukryta przed ludzkim poznaniem. „Gdzie można znaleźć mądrość?” (Księga Hioba 28:12). Hiob pyta o to najpierw jako ktoś, kto naprawdę pragnie ją znaleźć. To pytanie, które każdy z nas powinien sobie zadać. Większość ludzi pyta: „Gdzie można znaleźć pieniądze?”. My powinniśmy pytać: „Gdzie można znaleźć mądrość?”, aby jej szukać i ją odnaleźć. Hiob nie ma na myśli próżnej filozofii ani światowej przebiegłości, lecz prawdziwą religię, bo tylko ona jest prawdziwą mądrością. Doskonali ona nasze zdolności umysłowe i zapewnia nam duchowe, wieczne dobro. O to powinniśmy wołać i tego szukać z zapałem, jak uczą Księga Przysłów 2:3–4.

Hiob pyta również jako ktoś, kto stracił nadzieję na znalezienie mądrości gdziekolwiek poza Bogiem i Jego własnym objawieniem. Nie można jej znaleźć w krainie żyjących (Księga Hioba 28:13). Nie zyskamy właściwego zrozumienia Boga i Jego woli ani samych siebie, naszych obowiązków i tego, co naprawdę jest dla nas dobre, przez samo czytanie książek czy słuchanie ludzkich nauczycieli. Musimy czytać księgę Boga i słuchać ludzi Bożych. Natura ludzka jest tak upadła, że prawdziwą mądrość znajdują tylko ci, którzy narodzili się na nowo i dzięki łasce mają udział w Bożej naturze. Inni, nawet najbardziej uzdolnieni i pracowici, nie mogą przekazać nam prawdziwej wiedzy o tej utraconej mądrości.

Zapytajcie górników, a głębiny ziemi odpowiedzą: „Nie ma jej we mnie” (Księga Hioba 28:14). Ci, którzy kopią w ziemi w poszukiwaniu skarbów, nie znajdą w tych ciemnych miejscach tego rzadkiego klejnotu, choćby byli nie wiadomo jak biegli. Zapytajcie żeglarzy, a morze odpowie: „Nie ma jej we mnie”. Nie można zdobyć mądrości przez handel na morzu ani nurkowanie w jego głębinach. Nie da się jej wydobyć z morskich bogactw ani znaleźć w piasku. Można znaleźć żyłę srebra, ale nie ma żyły mądrości ani żyły łaski.

Ludzie potrafią włożyć więcej wysiłku w zdobywanie ziemskiego bogactwa niż niebiańskiej mądrości. Więcej trudu poświęcają na to, by nauczyć się żyć na tym świecie, niż na to, by żyć wiecznie w przyszłym. Ludzie stali się tak ślepi i niemądrzy, że nie ma sensu pytać ich, gdzie mieszka mądrość ani która droga do niej prowadzi.