Księga Rodzaju 30:37 – znaczenie i zastosowanie

Oto uczciwy sposób Jakuba, by układ okazał się dla niego korzystniejszy, niż początkowo się wydawało. Gdyby nie znalazł sposobu, by zadbać o własne interesy, byłaby to bardzo niekorzystna umowa. Wiedział, że Laban nigdy nie będzie dbał o jego interesy, a nawet ucieszy się, jeśli Jakub poniesie stratę. Labanowi zależało wyłącznie na własnym dobru.

Jakub postępował tak: najpierw umieścił obrane pręty przed zwierzętami, gdy przychodziły pić, aby widok niezwykłych, prążkowanych prętów sprawił niejako, że rodziły się młode o podobnym umaszczeniu (Księga Rodzaju 30:37–39). Zwyczaj ten był prawdopodobnie rozpowszechniony wśród pasterzy Kanaanu, którzy chcieli uzyskać zwierzęta o takim mieszanym umaszczeniu. Człowiek powinien dobrze znać swoją pracę, niezależnie od tego, czym się trudni, i nie tylko być pracowity, lecz także mieć umiejętności oraz mądrość. Powinien poznawać wszystkie uczciwe sposoby i metody związane ze swoim zajęciem. Czymże jest człowiek, jeśli nie tym, czym się trudni? Bóg obdarza rolnika mądrością potrzebną w jego pracy, choćby wydawała się prosta, a rolnik powinien tę mądrość poznawać (Księga Izajasza 28:26).

Kiedy Jakub zaczął mieć stado pręgowanych i brunatnych zwierząt, umieszczał je na przedzie i kierował ku nim pozostałe, mając ten sam cel co wcześniej. Nie robił tego jednak w przypadku jednobarwnych zwierząt, które należały do niego (Księga Rodzaju 30:40). Wydaje się, że obrazy oglądane oczami wywierają silne wrażenie, dlatego należy uważać na to, na co się patrzy.

Gdy Jakub zobaczył, że jego plan działa dzięki szczególnemu błogosławieństwu Boga, stosował go tylko wobec silniejszych zwierząt. Dzięki temu zatrzymywał dla siebie lepszy inwentarz, a słabszy pozostawiał Labanowi (Księga Rodzaju 30:41–42). W ten sposób Jakub bardzo się wzbogacił (Księga Rodzaju 30:43) i w krótkim czasie zgromadził wielki majątek.

Sam sukces nie dowodziłby, że jego metoda była słuszna, gdyby kryło się w niej coś niesprawiedliwego lub nieuczciwego. Możemy jednak być pewni, że Jakub nie postąpił niewłaściwie, ponieważ później działał zgodnie z Bożym wskazaniem (Księga Rodzaju 31:12). W istocie uczciwie wykorzystał sprawiedliwą umowę, a Bóg obficie mu pobłogosławił. Uczynił to częściowo, by zapewnić Jakubowi sprawiedliwość, bo Laban go oszukiwał i źle traktował, a częściowo po to, by spełnić obietnice swej przychylności.

Ludzie, którzy zaczynają z niewielkim majątkiem, lecz pozostają pokorni, uczciwi, zadowoleni z tego, co mają, i pracowici, są na drodze, by z czasem znacznie pomnożyć swój dorobek. Kto jest wierny w małych sprawach, temu powierzy się więcej. Kto wiernie troszczy się o to, co należy do kogoś innego, otrzyma coś własnego. Jakub, który niegdyś był wiernym sługą, stał się bogatym gospodarzem.