Księga Ezechiela 46:18 – znaczenie i zastosowanie

¹⁶ Tak mówi Pan Bóg: Jeżeli władca jednemu ze swoich synów chce coś podarować ze swojego dziedzictwa, to powinno to należeć do jego synów, ma być ich własnością dziedziczną.

¹⁷ Kiedy zaś chce on podarować coś ze swojego dziedzictwa jednemu ze swoich sług, to powinno to należeć do niego aż do chwili jego wyzwolenia, a potem ma wrócić do władcy; tylko dziedzictwo jego synów ma do nich należeć.

¹⁸ Władcy nie wolno nic zabrać z dziedzictwa ludu, odzierając go przemocą z jego własności. Ze swojej własności może on dać dziedzictwo swoim synom, tak jednak, aby nikt z mojego ludu nie został pozbawiony swojej własności.

¹⁹ Następnie przeprowadził mnie przez wejście, znajdujące się po stronie bramy, do świętych sal, przeznaczonych dla kapłanów, które znajdowały się po stronie północnej. I oto tu było miejsce – w najbardziej wysuniętym do tyłu rogu po stronie zachodniej.

²⁰ I powiedział do mnie: To jest miejsce, gdzie kapłani będą gotować swoje ofiary zadośćuczynienia i przebłagalne oraz będą piec ofiary z pokarmów, aby nie musieli ich wynosić do zewnętrznego dziedzińca, uświęcając przez to lud.