Księga Wyjścia 9:8 – znaczenie i zastosowanie

Zwróćmy uwagę na plagę wrzodów i czyraków, bolesnych ran i nabrzmiałych wykwitów na skórze.

I. Kiedy śmierć ich bydła nie poruszyła Egipcjan, Bóg zesłał plagę, która dotknęła ich własnych ciał i sprawiła im dotkliwy ból. Jeśli łagodniejsze ostrzeżenia nie przynoszą skutku, Bóg może zesłać cięższe. Uniżmy się więc pod potężną ręką Boga i spotkajmy się z Nim pośród Jego sądów, aby Jego gniew odwrócił się od nas.

II. Znakiem zapowiadającym tę plagę było rozrzucenie w powietrzu gorącego popiołu z pieca (Księga Wyjścia 9:8; Księga Wyjścia 9:10). Wskazywało to, że powietrze wypełni się zarazą, która wywoła u Egipcjan bolesne czyraki. Zaraz po rozrzuceniu popiołu spadła paląca rosa i oparzyła każdego, kogo dotknęła. Czasami Bóg sprawia, że ludzie odczuwają swój grzech poprzez karę, która do niego nawiązuje. Egipcjanie uciskali Izraelitów przy piecach, a teraz popiół z pieca stał się dla nich równie przerażający, jak ich nadzorcy byli dla Izraelitów.

III. Sama plaga była bardzo dotkliwa. Nawet zwykła wysypka skórna byłaby trudna do zniesienia, zwłaszcza dla ludzi przyzwyczajonych do wygód i delikatnego traktowania, a były to zapalne wrzody, podobne do tych, które miał Hiob (Księga Hioba 2:7). Później nazwano je wrzodami egipskimi (Księga Powtórzonego Prawa 28:27), jakby była to nowa, nieznana wcześniej choroba, którą później zapamiętano pod tą nazwą. Rany na ciele powinny przypominać nam o karze za grzech i wzywać do nawrócenia.

IV. Tymi wrzodami zostali dotknięci także sami magowie (Księga Wyjścia 9:11). Zostali w ten sposób ukarani za to, że pomagali zatwardzać serce faraona, tak jak Elimas, który próbował odwieść ludzi od prostych dróg Pana. Bóg surowo rozprawi się z tymi, którzy umacniają złych ludzi w czynieniu zła. Zostali też ukarani za to, że udawali, iż potrafią powtórzyć wcześniejsze plagi, i naśmiewali się z Mojżesza i Aarona. Ci, którzy próbowali wywołać plagę wszy, wbrew sobie sprowadzili na siebie wrzody. Szydzenie z sądów Boga jest niebezpieczne. Nie szydźcie, bo wasze więzy mogą stać się jeszcze mocniejsze.

Magowie zostali też upokorzeni przed ludźmi, którzy ich podziwiali. Jakże słaba była ich magia, skoro nie potrafiła nawet ich samych ochronić. Diabeł nie zapewnia prawdziwej ochrony tym, którzy się z nim wiążą. W końcu magowie zostali wyparci z rywalizacji. Ich moc była już wcześniej ograniczona (Księga Wyjścia 8:18), ale nadal sprzeciwiali się Mojżeszowi i wspierali faraona w jego niewierze, aż wreszcie musieli się wycofać i nie mogli stanąć przed Mojżeszem. Apostoł nawiązuje do tego, gdy mówi, że ich głupota stała się jawna dla wszystkich (Drugi List do Tymoteusza 3:9).

V. Faraon pozostał uparty, bo tym razem Pan zatwardził jego serce (Księga Wyjścia 9:12). Wcześniej faraon sam zatwardzał swoje serce i opierał się Bożej łasce. Teraz Bóg sprawiedliwie wydał go na pastwę własnych upartych pragnień, umysłu, który nie potrafił już właściwie osądzać, i potężnego zwiedzenia. Bóg pozwolił szatanowi zaślepić faraona i zatwardzić jego serce, a potem tak pokierował wydarzeniami, że faraon stawał się coraz bardziej nieustępliwy. Świadome zatwardzanie serca zazwyczaj spotyka się z zatwardziałością będącą sądem, czyli sprawiedliwym działaniem Boga, który wydaje człowieka na pastwę wybranej przez niego zatwardziałości. Jeśli ludzie zamykają oczy na światło, słusznie jest, że Bóg je zamyka. Powinniśmy obawiać się tego jako najgorszego sądu, jaki może spotkać człowieka przed piekłem.