Księga Wyjścia 37:10 – znaczenie i zastosowanie

Najpierw opisano wykonanie stołu, na którym chleb pokładny miał być zawsze przed Panem. Bóg jest jak dobry gospodarz, który nigdy nie zostawia pustego stołu. Jeśli świat jest Jego namiotem, to Jego opatrzność, Jego troskliwe panowanie nad wszystkim, zastawia stół dla każdego stworzenia. Bóg zapewnia pokarm wszystkim żywym istotom. Jeśli Jego namiotem jest wspólnota, Jego łaska zastawia stół dla wszystkich wierzących, pełen chleba życia.

Warto jednak zauważyć, o ile wspanialsze jest to, co przynosi Ewangelia, od tego, co dawało Prawo. W czasach Prawa był stół z chlebem, lecz był to tylko chleb pokładny: można go było oglądać, ale nie wolno go było jeść, dopóki leżał na stole. Później mogli go spożywać wyłącznie kapłani. Przy stole Chrystusa w nowym przymierzu wszyscy prawdziwie wierzący są zaproszeni i słyszą: „Jedzcie, przyjaciele; przyjdźcie, jedzcie mój chleb”. To, co Prawo ukazywało jedynie z oddali, Ewangelia daje jako rzeczywisty udział i serdeczne przyjęcie.

Następnie opisano wykonanie świecznika, który nie był z drewna pokrytego złotem, lecz w całości zrobiono go z czystego, kutego złota (Księga Wyjścia 37:17, 22). Wskazywał on na światło Bożej prawdy, które zawsze oświecało Jego wspólnotę na ziemi, Jego namiot pośród ludzi. To światło podtrzymuje Chrystus, dobre drzewo oliwne, od którego pochodzi świeży olej (Księga Zachariasza 4:2, 3).

Boże objawienie w tym świecie jest jak światło świecy w porównaniu ze światłem dnia przyszłego życia. Biblia jest jak złoty świecznik: czysta i cenna (Księga Psalmów 19:10). Z niej światło dociera do każdej części Bożego namiotu, aby Jego duchowi kapłani widzieli, jak służyć Panu i wypełniać obowiązki w Jego świątyni.

Świecznik miał nie tylko czasze, które służyły jego przeznaczeniu, lecz także gałki i kwiaty, które dodawały mu piękna. Bóg postanowił ozdobić swoje słowo wieloma elementami, których nie potrafimy wszystkich wyjaśnić, podobnie jak nie znamy przyczyny, dla której świecznik miał gałki i kwiaty. Możemy jednak być pewni, że dodano je w dobrym celu. Dziękujmy Bogu za ten świecznik, nie odrywajmy od niego wzroku i miejmy się na baczności, by nie utracić go spośród nas.