Księga Wyjścia 37:1 – znaczenie i zastosowanie

Może się wydawać dziwne, że Mojżesz po tak szczegółowym opisaniu na górze, jak należy wykonać te rzeczy, teraz równie dokładnie opisuje ich wykonanie. Mógł przecież krótko napisać, że wszystko wykonano dokładnie tak, jak nakazał Bóg. Jednak Mojżesz, pisząc pod Bożym natchnieniem, nie powtarzał słów bez celu, a w Piśmie Świętym nie ma zbędnych słów.

Dlaczego więc poświęca tyle rozdziałów temu, co może się wydawać niepotrzebnym szczegółem? Po pierwsze, Mojżesz pisał przede wszystkim dla ludu Izraela. Dobrze było, żeby lud często słyszał o tych świętych przedmiotach, które zostały mu powierzone. Większość wyposażenia Przybytku nie była dostępna dla wszystkich, lecz tylko dla kapłanów, dlatego trzeba było dokładnie opisać ją ludowi. To, o czym należało pamiętać i czego należało przestrzegać, zapisano wielokrotnie. Podobnie w Nowym Testamencie życie Chrystusa zostało dla naszego dobra opisane w czterech Ewangeliach. Wielkie prawdy Bożego prawa i ewangelii trzeba nam przypominać raz po raz. Paweł napisał, że powtarzanie tych samych rzeczy nie było dla niego uciążliwe, a dla jego czytelników było zabezpieczeniem (List do Filipian 3:1).

Po drugie, Mojżesz chciał pokazać, z jaką starannością on i rzemieślnicy wykonali każdą część zgodnie ze wzorem, który ukazano mu na górze. Najpierw podał projekt, a teraz opisuje gotowe dzieło, dzięki czemu możemy porównać jedno z drugim i zobaczyć, jak dokładnie się zgadzają. W ten sposób pokazuje swoją wierność Temu, który ustanowił go nad swoim domem, we wszystkim, co mu powierzono (List do Hebrajczyków 3:5). Uczy nas też, by zwracać uwagę na każde Boże przykazanie, nawet na najmniejszy szczegół.

Po trzecie, ten opis pokazuje, że Bóg ma upodobanie w szczerym posłuszeństwie swojego ludu i dokładnie je odnotowuje. Zapis ten zostanie przywołany, by oddać cześć wiernym podczas zmartwychwstania sprawiedliwych. Nikt nie może tak starannie wypełniać swoich obowiązków, by Bóg tego nie dostrzegł. Bóg nie jest niesprawiedliwy i nie zapomni żadnego dzieła ani miłości okazanej ze względu na Jego imię, w jakiejkolwiek postaci (List do Hebrajczyków 6:10).

Po czwarte, te rozdziały zachęcają, by często i uważnie rozważać duchowe bogactwo i piękno ewangelicznego Przybytku. Obejdź to święte miasto, przyjrzyj mu się i spójrz na nie jeszcze raz. Im dłużej rozważasz chwałę Kościoła, tym bardziej będziesz go podziwiać i kochać. Jego przywileje i budowa zasługują na ponowną lekturę.

W tych wersetach opisano wykonanie arki, wraz z jej wspaniałymi i pełnymi znaczenia elementami: przebłagalnią i cherubinami. Razem ukazują one chwałę świętego Boga, szczerość świętego serca oraz łączącą je więź za pośrednictwem Pośrednika, który jednoczy Boga z ludźmi. Po pierwsze, ukazują chwałę świętego Boga, który mieszka pośród cherubinów, to znaczy jest nieustannie otoczony i wysławiany przez błogosławionych aniołów. Szybkość ich działania symbolizują ich twarze zwrócone ku sobie.

Po drugie, ukazują charakter prawego serca, które, niczym Arka Świadectwa, skrywa w sobie Boże prawo. Po trzecie, dzięki Jezusowi Chrystusowi, który dokonuje wielkiego przebłagania, odwraca Boży gniew i przynosi pokój, dochodzi do pojednania i nawiązania więzi z Bogiem. Jezus staje między nami a Bożym gniewem, a co więcej, dzięki Niemu zyskujemy Bożą przychylność. Jeśli Bóg wpisze swoje prawo w nasze serca, będzie naszym Bogiem, a my będziemy Jego ludem. Z przebłagalni nas poucza, tam nas przyjmuje i okazuje nam miłosierdzie w obliczu naszych grzechów. W cieniu Jego skrzydeł jesteśmy bezpieczni i możemy odpocząć.