Księga Wyjścia 35:30 – znaczenie i zastosowanie

Oto powołanie przez Boga głównych rzemieślników, dzięki któremu nie miało dochodzić do rywalizacji o tę funkcję. Wszyscy pracujący przy budowie przybytku mieli kierować się wskazówkami tych przywódców i odpowiadać przed nimi, ponieważ Bóg jest Bogiem porządku, a nie zamętu.

Zwróćmy najpierw uwagę, że tych, których Bóg imiennie powołał do tego zadania, napełnił też Duchem Bożym, aby byli do niego zdolni (Księga Wyjścia 35:30–31). Umiejętność wykonywania zwykłej pracy również jest darem Boga i pochodzi z góry (List Jakuba 1:17). Od Niego pochodzi sama zdolność, ale także jej rozwój. Dlatego wszelką wiedzę należy wykorzystywać ku Jego chwale i uczyć się, jak służyć Mu za jej pomocą. Zadanie, do którego wybrano Besalela, było wyjątkowe, więc Bóg udzielił mu szczególnej pomocy. Podobnie, gdy apostołowie zostali wybrani, by budować przybytek Ewangelii, Bóg napełnił ich Duchem, mądrością i zrozumieniem.

Po drugie, zostali wyznaczeni nie tylko do planowania, lecz także do pracy (Księga Wyjścia 35:32) i wykonywania wszelkich rzemieślniczych prac (Księga Wyjścia 35:35). Osoby obdarzone wielkimi talentami i zdolne do kierowania innymi nie powinny sądzić, że te dary zwalniają je z ciężkiej pracy. Wielu ludzi potrafi sprawnie rozdzielać zadania i mówić, co powinna zrobić ta czy inna osoba, ale sami nie chcą wziąć na siebie żadnego ciężaru. Takie postępowanie cechuje leniwych sług.

Po trzecie, mieli nie tylko planować i sami pracować, lecz także uczyć innych (Księga Wyjścia 35:34). Besalel miał prawo kierować pracami, ale miał też podjąć trud nauczania. Ci, którzy przewodzą, powinni również uczyć. Osoby, którym Bóg dał wiedzę, powinny chętnie przekazywać ją dla dobra innych, a nie zatrzymywać jej dla siebie.