Księga Wyjścia 30:17 – znaczenie i zastosowanie

Podane są tu wskazówki dotyczące wykonania brązowej misy, dużego naczynia, które mogło pomieścić dużo wody. Miała stać przy wejściu do przybytku, a jej brązowa podstawa prawdopodobnie służyła do zbierania wody wypływającej przez wylewy lub krany (Księga Wyjścia 30:18). Kapłani mieli misę, w której mogli się obmywać, lecz teraz dla Judy i Jerozolimy otwarte jest źródło, które nigdy nie wysycha. To wyraźny obraz oczyszczenia, które Bóg daje i które prowadzi do życia (Księga Zachariasza 13:1).

Podane są również wskazówki, jak korzystać z misy. Aaron i jego synowie mieli obmywać w niej ręce i nogi za każdym razem, gdy wchodzili, by służyć, a co najmniej każdego ranka (Księga Wyjścia 30:19–21). W tym celu codziennie nalewano do misy świeżą wodę. Nawet jeśli wcześniej dokładnie umyli się w domu, to nie wystarczało, ponieważ mieli obmywać się w miejscu wyznaczonym przez Boga (Druga Księga Królewska 5:12–14).

Miało ich to uczyć służby w czystości i pełnego czci podejścia do świętości Boga, a także lęku przed splamieniem się grzechem. Nie mieli obmyć się tylko wtedy, gdy po raz pierwszy zostali poświęceni Bogu, lecz ponawiać to za każdym razem, gdy przychodzili, aby pełnić służbę. Tylko człowiek o czystych rękach i czystym sercu może stanąć w świętym miejscu Boga (Księga Psalmów 24:3–4).

Uczy to również nas, którzy każdego dnia przychodzimy przed Boga, by codziennie odnawiać pokutę i nadal ufać krwi Chrystusa, która przynosi przebaczenie. Każdego dnia grzeszymy w wielu sprawach i wciąż na nowo się zanieczyszczamy, dlatego potrzebujemy codziennego oczyszczenia (Ewangelia Jana 13:8, 13:10; List Jakuba 3:2). Tak powinniśmy przygotować się do uroczystego oddawania czci Bogu: „Oczyśćcie ręce i oczyśćcie serca”, a potem zbliżcie się do Boga (List Jakuba 4:8). Dawid wskazuje na ten sam obowiązek, gdy mówi: „Obmyję ręce w niewinności i obejdę Twój ołtarz, Panie” (Księga Psalmów 26:6).