Księga Wyjścia 25:23 – znaczenie i zastosowanie

Był to stół z drewna pokrytego złotem. Stał nie w miejscu najświętszym, gdzie przechowywano jedynie Arkę i związane z nią święte przedmioty, lecz w zewnętrznej części przybytku, zwanej świątynią lub miejscem świętym (List do Hebrajczyków 9:2; List do Hebrajczyków 9:23). Znajdowały się na nim także typowe naczynia stołowe, takie jak misy i łyżki, wszystkie wykonane ze złota (Księga Wyjścia 25:29).

Stół miał być zawsze nakryty i zaopatrzony w chleb pokładny, czyli „chleb obecności” (Księga Wyjścia 25:30). Było dwanaście bochenków, po jednym dla każdego pokolenia, ułożonych w dwóch rzędach po sześć. Prawo dotyczące tego chleba podano w Księdze Kapłańskiej 24:5 i następnych wersetach. Ponieważ przybytek był domem Boga, w którym obiecał zamieszkać pośród ludu, Bóg pokazywał, że ma królewski dom. W pałacu króla powinien być królewski stół.

Niektórzy rozumieją dwanaście bochenków jako symbol dwunastu pokoleń, przedstawionych przed Bogiem jako Jego lud i jako „ziarno z Jego klepiska” (Księga Izajasza 21:10). Arka ukazywała, że Bóg jest pośród swego ludu, a dwanaście bochenków — że lud został przedstawiony Bogu. Chleb ten miał przede wszystkim wyrażać wdzięczność za dobroć Boga, który dawał im codzienny pokarm: mannę na pustyni, gdzie przygotował dla nich stół, a później zboże z ziemi Kanaan. W ten sposób wyznawali, że zależą od Bożej opieki nie tylko w kwestii zboża na polu, za które dziękowali, składając pierwszy snop, lecz także chleba w swoich domach. Dzięki temu, gdy chleb trafiał do ich domów, Bóg nie odmawiał mu swojego błogosławieństwa (Księga Aggeusza 1:9). Chrystus uczy nas prosić każdego dnia o chleb potrzebny na ten dzień.

Po drugie, chleb był znakiem wspólnoty z Bogiem. Chleb na Bożym stole wypiekano z tego samego zboża co chleb na ich własnych stołach. W ten sposób Bóg i Izrael jakby wspólnie jedli, jak przyjaciele i partnerzy. On spożywał posiłek z nimi, a oni z Nim.

Po trzecie, chleb wskazywał na duchowe zaopatrzenie, które Ewangelia Chrystusa daje w Kościele wszystkim ustanowionym kapłanami naszego Boga. W domu naszego Ojca jest dość chleba dla wszystkich, bochenek dla każdego pokolenia. Wszyscy, którzy przychodzą do domu Boga, zostaną w pełni nasyceni Jego dobrocią (Księga Psalmów 36:8). Pociechy, których udziela Bóg, są nieustanną ucztą dla świętych dusz, choć niektórzy gardzą stołem Pana i jego pokarmem, bo to tylko zwykły chleb (Księga Malachiasza 1:12). Chrystus ma stół w swoim Królestwie, przy którym wszyscy Jego święci pewnego dnia będą z Nim jeść i pić na wieki (Ewangelia Łukasza 22:30).