Księga Powtórzonego Prawa 4:41 – znaczenie i zastosowanie

Widzimy tu dwie sprawy.

Po pierwsze, Mojżesz wyznaczył miasta ucieczki po wschodniej stronie Jordanu, gdzie obozował Izrael. Wyznaczono trzy miasta: po jednym na obszarze pokolenia Rubena, Gada i połowy pokolenia Manassesa (Księga Powtórzonego Prawa 4:41–43). Mojżesz zrobił dla ludu wszystko, co mógł, póki jeszcze z nim przebywał. W ten sposób dał przykład przywódcom, którzy mieli go zastąpić, aby po jego odejściu mogli jeszcze wierniej go naśladować.

Po drugie, ten fragment rozpoczyna kolejną mowę Mojżesza skierowaną do Izraela, która jest kontynuowana w następnych rozdziałach. Prawdopodobnie wygłosił ją w kolejny szabat, kiedy lud zgromadził się, by słuchać pouczeń. W poprzednim rozdziale ogólnie zachęcał Izraelitów do posłuszeństwa, a tutaj przypomina im prawo, którego mieli przestrzegać. Wzywał ich do pełnego posłuszeństwa, ale nie do ślepego posłuszeństwa. Nie mogli przecież wypełniać swoich obowiązków, nie wiedząc, czego wymaga od nich Bóg.

Mojżesz przedstawił im więc prawo jako przewodnik na całe życie: jako normę, której mieli przestrzegać, i drogę, którą mieli podążać. Ukazał je także jako zwierciadło, w którym mogli zobaczyć swój stan, i zachęcał, by trwali w doskonałym Prawie, które daje wolność. Chodzi o świadectwa, ustawy i prawa, czyli przepisy moralne, obrzędowe i cywilne, które zostały dane już wtedy, gdy Izrael wyszedł z Egiptu, a teraz są ponownie przedstawiane po tej stronie Jordanu (Księga Powtórzonego Prawa 4:44–46).

Wskazano również miejsce, w którym Mojżesz przekazał te prawa. Było ono naprzeciw Bet-Peor, moabskiej świątyni bożka. Być może skłoniło to Mojżesza do szczególnego ostrzeżenia ludu przed tym i podobnymi niebezpiecznymi miejscami. Było to także na ziemi zdobytej dzięki niedawnym zwycięstwom, na obszarze odebranym Sichonowi i Ogowi, który Izraelici teraz posiadali (Księga Powtórzonego Prawa 4:47). Ich obecne powodzenie było mocnym powodem, by byli posłuszni.