Księga Barucha 4 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Tą mądrością jest księga przykazań Boga i Prawo trwające na wieki. Wszyscy, którzy się go trzymają, będą żyć. Ci, którzy je zaniedbują, umrą.

Nawróć się, Jakubie, trzymaj się go, chodź w blasku jego światła!

Nie dawaj swojej chwały obcemu ani innemu narodowi twoich przywilejów!

Szczęśliwi jesteśmy, o Izraelu, że znamy to, co się Bogu podoba.

Bądź dobrej myśli, mój narodzie, pamiątko Izraela!

Zostaliście sprzedani poganom, ale nie na zatracenie; zostaliście wydani nieprzyjaciołom dlatego, że pobudziliście Boga do gniewu.

Rozgniewaliście bowiem swojego Stworzyciela ofiarami składanymi złym duchom, a nie Bogu.

Zapomnieliście o waszym Żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.

Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i powiedziała: Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg bardzo mnie zasmucił,

widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny.

Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem.

Niech nikt się nie śmieje, że jestem wdową i zostałam opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów moich dzieci, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

Nie poznały Twoich słusznych rozporządzeń ani nie kroczyły drogami przykazań Bożych, ani nie weszły na ścieżki wychowania w Twojej sprawiedliwości.

Przyjdźcie, sąsiedzi Syjonu! Przypomnijcie sobie niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny.

Sprowadził na nich naród z daleka, naród bezczelny, obcego języka, który nie uszanował starca ani nie ulitował się nad dzieckiem.

Uprowadził umiłowanych Wdowy i pozbawił córek Opuszczoną.

Ja zaś jak mogę wam pomóc?

Ten, który zesłał na was to zło, wybawi was z rąk nieprzyjaciół.

Idźcie, dzieci, idźcie, ja zaś muszę zostać sama i opuszczona.

Zdjęłam szatę pokoju, a ubrałam się w wór mojej modlitwy i będę wołać do Przedwiecznego przez dni mojego życia.

Miejcie ufność, dzieci, wołajcie do Boga, a wyrwie was z mocy, z ręki nieprzyjaciół.

Ja zaś z ufnością oddałam Przedwiecznemu wasze wybawienie i rozradował mnie Święty miłosierdziem, jakie wkrótce okaże wam Przedwieczny, wasz Zbawca.

Wysłałam was ze smutkiem i płaczem, a Bóg odda mi was z radością i weselem na wieki.

Jak bowiem teraz sąsiedzi Syjonu widzieli wasze wygnanie, tak będą oglądać wasze zbawienie, sprawione przez Boga, które przyjdzie wam z wielką chwałą i okazałością Przedwiecznego.

Dzieci, cierpliwie znieście gniew, jaki Bóg zesłał na was. Prześladuje cię twój nieprzyjaciel, ale wkrótce zobaczysz jego zagładę i staniesz na jego karku.

Moje wypieszczone dzieci szły trudnymi drogami, zostały uprowadzone jak stado zagrabione przez nieprzyjaciół.

Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który dopuścił to na was, będzie pamiętał o was.

Jak bowiem, błądząc, myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, po nawróceniu, szukajcie Go dziesięciokrotnie.

Bo Ten, który zesłał na was to zło, sprowadzi wieczną radość wraz z waszym wybawieniem.

Nie upadaj na duchu, Jeruzalem, pocieszy cię Ten, który nadał ci imię.

Biada tym, którzy cię skrzywdzili i cieszą się z twojego nieszczęścia.

Biada tym miastom, którym służą twoje dzieci, biada temu, które przyjęło twoich synów.

Jak bowiem cieszyło się twoim zniszczeniem i radowało się twoim upadkiem, tak będzie zasmucone własnym spustoszeniem.

Odbiorę mu radość z wielkiej liczby mieszkańców, a jego pycha przemieni się w smutek.

Bo Przedwieczny ześle na nie ogień przez wiele dni i przez długi czas złe duchy będą je zamieszkiwać.

Jerozolimo, spojrzyj na Wschód i zobacz radość, która przychodzi ci od Pana.

Oto idą twoi synowie, których wysłałaś, idą, zebrani ze wschodu i zachodu na słowo Świętego, ciesząc się chwałą Boga.