Księga Barucha 3 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Panie wszechwładny, Boże Izraela, dusza w ucisku i zgnębiony duch woła do Ciebie.

Wysłuchaj, Panie, zmiłuj się, ponieważ zgrzeszyliśmy przed Tobą.

Ty trwasz na wieki, a my nic nie znaczymy.

Panie wszechwładny, Boże Izraela, wysłuchaj modlitwy umarłych Izraela i synów tych, którzy grzeszyli wobec Ciebie, którzy nie słuchali głosu Pana, swego Boga. Dlatego przylgnęły do nas te nieszczęścia.

Nie pamiętaj o grzechach naszych przodków, lecz pamiętaj teraz o Twoim ramieniu i Twoim imieniu.

Tak, bo Ty jesteś naszym Panem i Bogiem, dlatego będziemy Cię chwalić, Panie!

Dlatego bowiem dałeś Twoją bojaźń naszym sercom, abyśmy wzywali Twojego imienia i żebyśmy Cię chwalili na naszym wygnaniu, ponieważ odwracamy od naszych serc wszelką niegodziwość przodków, którzy grzeszyli przed Tobą.

Oto my dzisiaj na wygnaniu, gdzie rozproszyłeś nas na pośmiewisko, przekleństwo i za karę za wszystkie niegodziwości przodków, którzy odstąpili od Pana, naszego Boga.

Bądź posłuszny, Izraelu, życiodajnym przykazaniom, nakłoń ucha, by poznać mądrość.

Cóż takiego się stało, Izraelu, że jesteś w kraju nieprzyjaciół, wynędzniały w obcej ziemi,

uważany za nieczystego na równi z umarłymi, zaliczony do tych, którzy schodzą do Szeolu?

Opuściłeś źródło mądrości.

Gdybyś chodził po Bożej drodze, mieszkałbyś w pokoju na wieki.

Naucz się, gdzie jest mądrość, gdzie jest siła i rozum, a poznasz równocześnie, gdzie jest długie i szczęśliwe życie, gdzie jest światło dla oczu i pokój.

Lecz kto znalazł jej miejsce lub kto wszedł do jej skarbców?

Gdzie są zwierzchnicy narodów i panujący nad zwierzętami ziemi,

ci, którzy bawią się z ptakami powietrznymi, ci, którzy gromadzą srebro i złoto, w których ludzie złożyli ufność, a nie ma końca nabywaniu tych rzeczy,

którzy obrabiają srebro, trudzą się, tak że ich praca prawie się nie kończy?

Zniknęli i zstąpili do Szeolu, a inni stanęli na ich miejscu.

Młodsi zobaczyli światło i zamieszkali na ziemi, ale nie pojęli drogi mądrości,

nie poznali jej ścieżek ani jej nie uchwycili, a ich synowie odeszli daleko od swojej drogi.

Nie słyszano o niej w Kanaanie ani nie widziano jej w Temanie.

Synowie Hagar ubiegają się o mądrość tej ziemi, kupcy Merranu i Temanu, opowiadający baśnie i poszukiwacze wiedzy, nie znają drogi mądrości ani nie pamiętają o jej ścieżkach.

O Izraelu, jakże wielki jest dom Boga, jakże obszerne miejsce Jego posiadłości!

Wielki i niemający końca, wysoki i niezmierzony.

Tam urodzili się olbrzymi, sławni od początku, wielcy, biegli w walce.

Ale nie tych wybrał Bóg ani im nie dał drogi do mądrości.

Zginęli dlatego, że nie mieli mądrości, zginęli z powodu swojej nierozwagi.

Kto wstąpił do nieba, aby ją wziąć, kto ją sprowadził z obłoków?

Kto przeprawił się przez morze, a znalazł ją i przywiózł ją w zamian za najlepsze złoto?

Nie ma nikogo, kto by znał jej drogę i kto by rozpoznał jej ścieżkę.

Lecz zna ją Wszechwiedzący i odnajdzie ją swoją mądrością. Ten, który na bezkresny czas urządził ziemię i napełnił ją czworonożnymi stworzeniami,

wysłał światło i poszło, wezwał je, a ono posłuchało Go z drżeniem.

Gwiazdy radośnie świecą na swoich strażnicach.

Wezwał je. Odpowiedziały: Jesteśmy. Z radością świecą swojemu Stwórcy.

On jest naszym Bogiem. I żaden inny nie może się z Nim równać.

Zbadał wszystkie drogi mądrości i dał ją swojemu słudze, Jakubowi, i Izraelowi, swojemu umiłowanemu.

Potem ukazała się ona na ziemi i zaczęła przebywać wśród ludzi.