2 Księga Samuela 22:1 – znaczenie i zastosowanie

Po pierwsze, los ludu Bożego często wiązał się z licznymi wrogami i prawdziwym niebezpieczeństwem z ich strony. Dawid był człowiekiem według serca Bożego, ale nie zyskał przychylności ludzi. Wielu go nienawidziło i chciało go zgładzić. Saul został wymieniony osobno albo po to, by odróżnić go od pozostałych wrogów Dawida spośród narodów pogańskich, albo — co bardziej prawdopodobne — dlatego, że był jego głównym przeciwnikiem, bardziej wrogo nastawionym i potężniejszym od pozostałych. Ci, których Bóg miłuje, nie powinni się dziwić, że świat ich nienawidzi.

Po drugie, ci, którzy ufają Bogu i postępują słusznie, mogą liczyć na Jego pomoc nawet w największym niebezpieczeństwie. Tak postępował Dawid, a Bóg ocalił go z ręki Saula. Dawid szczególnie podkreśla to ocalenie. O niezwykłych aktach Bożej opieki powinniśmy mówić z wyjątkową wdzięcznością. Bóg ratował go również z rąk wszystkich pozostałych wrogów, jednego po drugim, za każdym razem w inny sposób. Na podstawie własnych doświadczeń Dawid mógł powiedzieć, że choć sprawiedliwych spotyka wiele utrapień, Pan wybawia ich ze wszystkich (Księga Psalmów 34:19). Nie uwolnimy się od wszystkich wrogów, dopóki nie dotrzemy do nieba, ale Bóg zachowa cały swój lud dla królestwa niebieskiego (Drugi List do Tymoteusza 4:18).

Po trzecie, ci, którzy doświadczyli od Boga wielu wyraźnych oznak Jego dobroci, powinni oddać Mu za nie chwałę. Każdy nowy dar łaski powinien wkładać w nasze usta nową pieśń, pieśń uwielbienia Boga. Serce przepełnione wdzięcznością daje jej wyraz w słowach. Dawid wypowiedział te słowa nie tylko dla własnego pokrzepienia ani dla pouczenia otaczających go ludzi, lecz także dla uczczenia Pana. Śpiewamy z prawdziwą wdzięcznością wtedy, gdy śpiewamy Panu. W swoim utrapieniu wołał na głos (Księga Psalmów 142:1), a teraz głosem dziękuje. Dziękczynienie Bogu jest najsłodszą pieśnią.

Po czwarte, powinniśmy nie zwlekać z podziękowaniem Bogu. Dawid zaśpiewał tę pieśń w samym dniu, w którym Bóg go ocalił. Kiedy dobroć Boga jest jeszcze świeża w pamięci, a nasze serca najmocniej poruszone, powinniśmy składać Mu dziękczynienie, by gorąca wdzięczność nadała mu żarliwość.