2 List do Koryntian 3:12 – znaczenie i zastosowanie

W tych wersetach apostoł wyciąga dwa wnioski z tego, co powiedział wcześniej o Starym i Nowym Testamencie.

Po pierwsze, słudzy Ewangelii mają obowiązek przemawiać z wielką otwartością i jasnością. Nie powinni, jak Mojżesz, zakrywać twarzy zasłoną ani ukrywać znaczenia prawdy, którą mają wyjaśniać. Ewangelia ukazuje działanie Boga wyraźniej niż Prawo. W Nowym Testamencie prawda Boża zostaje objawiona bez odwoływania się do symboli i cieni, dlatego słudzy Ewangelii uchybiają swojemu zadaniu, jeśli nie przedstawiają spraw duchowych, prawdy i łaski Ewangelii w jak najjaśniejszym świetle. Izraelici nie mogli wpatrywać się w kres tego, co zostało nakazane, ponieważ tamto przymierze miało później ustąpić miejsca nowemu. My możemy zrozumieć znaczenie dawnych symboli i cieni dzięki ich wypełnieniu, bo w Chrystusie zasłona została usunięta. To On wypełnił Prawo, przynosząc sprawiedliwość wszystkim, którzy wierzą, a Mojżesz i wszyscy prorocy wskazywali na Niego i pisali o Nim.

Po drugie, ci, którzy korzystają z Ewangelii, mają wielką przewagę nad tymi, którzy żyli pod Prawem. Umysły ludzi żyjących pod Prawem były zaślepione (Drugi List do Koryntian 3:14), a ich serca spowijała zasłona (Drugi List do Koryntian 3:15). Tak było dawniej, a szczególnie dotyczyło to tych, którzy pozostali przy judaizmie po przyjściu Mesjasza i ogłoszeniu Jego Ewangelii. Apostoł mówi jednak, że nadejdzie czas, gdy także ta zasłona zostanie usunięta i cały ten lud zwróci się do Pana (Drugi List do Koryntian 3:16). Podobnie gdy ktokolwiek zwraca się do Boga, znika zasłona niewiedzy, a zaślepienie umysłu i zatwardziałość serca zostają uleczone.

Ci, którzy słyszą Ewangelię i w nią wierzą, znajdują się w o wiele szczęśliwszym położeniu. Mają wolność, bo tam, gdzie przez Ewangelię działa Duch Pana, jest wolność (Drugi List do Koryntian 3:17). Oznacza ona uwolnienie od ciężaru przepisów ceremonialnych, od władzy grzechu, a także swobodę w zbliżaniu się do Boga i otwartość w modlitwie. Wolne i otwarte staje się również serce, dzięki czemu może biec drogą Bożych przykazań.

Mają też światło, bo z odsłoniętą twarzą oglądamy chwałę Pana (Drugi List do Koryntian 3:18). Izraelici widzieli chwałę Boga w chmurze, mrocznej i budzącej lęk, chrześcijanie zaś widzą chwałę Pana wyraźniej i z większą bliskością, jakby w zwierciadle. Mojżesz miał szczególny przywilej rozmawiania z Bogiem twarzą w twarz, w przyjazny sposób, teraz jednak wszyscy prawdziwi chrześcijanie oglądają Go wyraźniej, z odsłoniętą twarzą. On ukazuje im swoją chwałę.

To światło i ta wolność przemieniają człowieka. Zostajemy przemienieni na ten sam obraz, z chwały w chwałę (Drugi List do Koryntian 3:18), przechodząc od jednego stopnia łaski do kolejnego, aż łaska, której doświadczamy tutaj, osiągnie pełnię w wiecznej chwale. Chrześcijanie powinni głęboko cenić te błogosławieństwa i w pełni z nich korzystać. Nie powinni poprzestawać na niczym mniejszym niż doświadczanie przemieniającej mocy Ewangelii, działającej przez Ducha, który kształtuje ich na podobieństwo charakteru i zamysłu chwalebnej Ewangelii naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.