1 List do Tymoteusza 2:9 – znaczenie i zastosowanie

Paweł nakazuje kobietom wyznającym wiarę chrześcijańską, by były skromne, opanowane, spokojne i uległe, stosownie do swojej roli. Ich ubiór ma być bardzo skromny; nie powinny skłaniać się ku strojom krzykliwym, ostentacyjnym ani kosztownym. Duma człowieka często ujawnia się w sposobie ubierania. Chrześcijanki mają jednak cenniejsze ozdoby: dobre uczynki. To one są najpiękniejszą ozdobą i mają wielką wartość w oczach Boga. Osoby wyznające pobożność powinny przeznaczać pieniądze nie na wytworne stroje, lecz na akty pobożności i miłosierdzia, które są prawdziwie dobrymi uczynkami.

Kobiety mają również poznawać zasady swojej wiary. Powinny poznawać Chrystusa i Pismo Święte. Nie mogą uważać, że ich płeć zwalnia je z nauki potrzebnej do zbawienia. Mają być spokojne, uległe i podlegać władzy, a nie przywłaszczać sobie autorytetu. Uzasadnieniem jest to, że najpierw został ukształtowany Adam, a potem z niego została utworzona Ewa, co wskazuje na jej zależność i rolę wspierającą. Została stworzona dla niego, jako odpowiednia dla niego pomoc. To, że pojawiła się w dziele stworzenia jako ostatnia, jest jednym z powodów jej podległości; drugim jest to, że jako pierwsza dopuściła się grzechu. Adam nie został zwiedziony jako pierwszy, lecz pierwsza dopuściła się grzechu kobieta (Drugi List do Koryntian 11:3). Była to również część wyroku: pragnienie kobiety miało zwracać się ku jej mężowi, a on miał nad nią panować (Księga Rodzaju 3:16).

Dalszy ciąg przynosi jednak pociechę. Kobiety, które trwają w opanowaniu, będą zbawione w rodzeniu dzieci lub przez rodzenie dzieci (Pierwszy List do Tymoteusza 2:15). Może to oznaczać, że Mesjasz, narodzony z kobiety, zmiażdży głowę węża (Księga Rodzaju 3:15). Może też oznaczać, że wyrok nałożony na kobiety z powodu grzechu nie przeszkodzi im znaleźć przyjęcia u Chrystusa, jeśli będą trwać w wierze, miłości, świętości i opanowaniu.

Widzimy tu również, jak szeroki zasięg mają zasady chrześcijaństwa. Dotyczą nie tylko mężczyzn, lecz także kobiet, i obejmują nie tylko ich serca, ale również ubiór i zewnętrzne postępowanie. Ich strój powinien być skromny i stosowny do ich płci, a zachowanie spokojne i pełne szacunku. Kobiety, podobnie jak mężczyźni, mają wyznawać pobożność, ponieważ zostały ochrzczone i zobowiązały się w ten sposób żyć pobożnie. Dzieje Apostolskie pokazują, że w czasach apostołów wiele kobiet było silnymi i szanowanymi wierzącymi.

Ponieważ kobiety częściej bywają kuszone, by przesadzać ze strojem, to ostrzeżenie było szczególnie potrzebne. Najpiękniejszą ozdobą osób wyznających pobożność są dobre uczynki. Paweł uczy również, że kobiety mają się uczyć, a nie nauczać publicznie w kościele. Nauczanie jest urzędem związanym z autorytetem, a kobieta nie powinna sprawować władzy nad mężczyzną, lecz ma milczeć. Mimo to dobre kobiety mogą i powinny uczyć swoje dzieci w domu podstaw wiary. Tymoteusz znał Pismo Święte od dzieciństwa, a jego matka i babka zapewne należały do osób, które go uczyły (Drugi List do Tymoteusza 3:15). Pryscylla i jej mąż Akwila dokładniej objaśnili Apollosowi drogę Bożą, ale zrobili to prywatnie, zapraszając go do swojego domu (Dzieje Apostolskie 18:26).

Paweł podaje dwa ważne powody, dla których mężczyzna ma władzę nad kobietą, a kobieta podlega mężczyźnie (Pierwszy List do Tymoteusza 2:13–14). Najpierw został ukształtowany Adam, a potem Ewa. To ona została stworzona dla mężczyzny, a nie mężczyzna dla kobiety (Pierwszy List do Koryntian 11:9). Następnie została zwiedziona i doprowadziła mężczyznę do grzechu. Rodzenie dzieci wiąże się z wieloma cierpieniami i niebezpieczeństwami, ponieważ jest częścią kary nałożonej na kobiety za grzech Ewy, ale i tutaj jest wiele pociechy. Kobieta będzie jednak zbawiona: bezpiecznie urodzi dzieci i będzie żyjącą matką żyjących dzieci, jeśli będzie trwać w wierze, miłości, świętości i opanowaniu. Kobiety rodzące dzieci powinny przez wiarę uchwycić się tej obietnicy, by znaleźć w niej oparcie w chwili potrzeby.