1 Księga Samuela 9:1 – znaczenie i zastosowanie

Najpierw dowiadujemy się, z jak znakomitego rodu pochodził Saul. Należał do plemienia Beniamina, podobnie jak nowotestamentowy Saul, znany także jako Paweł, który wymienia swoje pochodzenie jako powód do chluby, ponieważ Beniamin należał do uprzywilejowanych plemion (List do Rzymian 11:1; List do Filipian 3:5). Plemię to bardzo podupadło po straszliwej wojnie o Gibeę. Trudno było znaleźć żony dla sześciuset mężczyzn, którzy z niej ocaleli. Nic dziwnego, że Beniamina słusznie nazwano najmniejszym z plemion Izraela (Pierwsza Księga Samuela 9:21).

Saul niejako wyrósł na wyschniętej ziemi. Beniamin był najmniejszym plemieniem, a jednak zajmował pierwsze miejsce pod względem godności, ponieważ Bóg obdarza większą czcią to, co wydaje się słabsze (Pierwszy List do Koryntian 12:24). Ojcem Saula był Kisz, człowiek potężny, a według przypisu — zamożny. Mogło to oznaczać, że był odważny, silny fizycznie i majętny. Ponieważ ziemię Beniamina podzielono między zaledwie sześciuset mężczyzn, ich działki były zapewne znacznie większe niż ziemia przypadająca członkom innych plemion, co częściowo równoważyło ich małą liczebność.

Po drugie, dowiadujemy się, jak imponująco Saul się prezentował. Nie wspomina się tu o jego mądrości, prawości, wykształceniu, pobożności ani innych cechach umysłu. Uwaga skupia się na jego wyglądzie: był wysoki, dobrze zbudowany, przystojny i robił wrażenie. Nie było wśród Izraelitów nikogo, kto wyglądałby lepiej od niego. Można było odnieść wrażenie, że sama natura wyznaczyła go do rządzenia: przewyższał cały lud o głowę i ramiona, więc mógłby stanąć do walki z olbrzymami z Gat, filistyńskimi wojownikami.

Kiedy Bóg wybrał króla zgodnego ze swoim sercem, nie postawił na kogoś, kto wyróżniał się wzrostem czy zewnętrznym blaskiem, lecz na człowieka, którego cechowały niewinność i łagodność (Pierwsza Księga Samuela 16:7, Pierwsza Księga Samuela 16:12). Gdy jednak dał ludowi takiego króla, jakiego ten pragnął — króla, który miał zaspokoić jego upodobanie do zewnętrznej wielkości — wybrał właśnie tego bardzo wysokiego mężczyznę, który przynajmniej wyglądał jak król. Nie wydaje się jednak, by Saul był o wiele silniejszy od innych ludzi; był przede wszystkim znacznie wyższy. Samson miał większą siłę, ale ludzie nim wzgardzili, związali go i wydali Filistynom. Słuszne więc było, że teraz otrzymali króla, który, choć niezwykle wysoki, był tak samo słaby jak inni ludzie. Chcieli króla podobnego do królów innych narodów, a te zwykle wybierały na władców mężczyzn rosłych i robiących wrażenie.