1 Księga Samuela 19:8 – znaczenie i zastosowanie

Dawid nadal dobrze służył swojemu królowi i ojczyźnie. Saul odpłacał mu złem za dobro i zazdrościł mu, choć Dawid był dla niego tak użyteczny. Dawid jednak nie wycofał się z goryczą ani nie przestał służyć. Ludzie, których spotyka krzywda za czynienie dobra, nie powinni ustawać w czynieniu tego, co słuszne. Powinni pamiętać, jak hojny jest ich Ojciec w niebie, nawet wobec tych, którzy są uparci i niewdzięczni.

Mimo wszystkiego, co Saul mu wyrządził, Dawid pozostał wierny. Odważnie walczył mieczem w obronie swojej ojczyzny (Pierwsza Księga Samuela 19:8). Gdy wojna z Filistynami wybuchła na nowo, Dawid znów miał okazję wykazać się odwagą. Śmiało zaatakował wrogów, zwyciężył, zabił wielu z nich, a pozostałych zmusił do ucieczki.

Równie chętnie służył królowi, grając na harfie. Gdy Saula znów ogarniały napady głębokiego przygnębienia, Dawid grał dla niego (Pierwsza Księga Samuela 19:9). Mógł uznać, że taka służba już mu nie przystoi, ale człowiek pokorny nie uważa żadnej dobrej służby za zbyt małą. Mógł też pamiętać o niebezpieczeństwie, które groziło mu, gdy wcześniej grał dla Saula (Pierwsza Księga Samuela 18:10). Mimo to nauczył się odpłacać dobrem za zło i ufać Bogu, że zapewni mu bezpieczeństwo, gdy będzie wypełniał swoje obowiązki. Widać to również w tym, jak Dawid zachował się, gdy zachorował jego wróg (Księga Psalmów 35:13, Księga Psalmów 35:14). Być może chodziło o chorobę Saula.

Saul nadal nienawidził Dawida. Zaledwie dzień wcześniej przysięgał na Boga, swojego Stwórcę, że Dawid nie zostanie zabity, a teraz sam próbował go zabić. Jak uparta i beznadziejna potrafi być ludzka nienawiść bez Bożej łaski. Pismo Święte mówi, że ludzkie serce jest zdradliwe i bardzo grzeszne (Księga Jeremiasza 17:9). Nowy zaszczyt, jaki Dawid zdobył w wojnie z Filistynami, nie uśmierzył zazdrości Saula. Przeciwnie, jeszcze ją wzmógł.

Gdy Saul uległ temu grzechowi, nie dziwi, że znów opanował go zły duch (Pierwsza Księga Samuela 19:9). Kiedy pozwalamy, by dzień kończył się, a my nadal jesteśmy rozgniewani, dajemy szatanowi sposobność do działania w nas (List do Efezjan 4:26, List do Efezjan 4:27). W nieuporządkowanych umysłach często działa szatan, ale źródłem kłopotów są zazwyczaj własne grzechy i nierozsądne wybory. Saul był tak pełen lęku i zazdrości, że nie potrafił nawet siedzieć w domu bez oszczepu w ręku. Twierdził, że trzyma go dla ochrony, lecz zamierzał użyć go przeciwko Dawidowi. Rzucił oszczepem z taką siłą, by przygwoździć Dawida do ściany, że broń utkwiła w murze (Pierwsza Księga Samuela 19:10). W jego wnętrzu działały zarówno jego własna wściekłość, jak i moc diabła.

Być może Saul sądził, że gdy zabije Dawida, ludzie usprawiedliwią go, bo był niepoczytalny, i nie pociągną go do odpowiedzialności. Bóg jednak nie da się zwieść żadnym wymówkom, bez względu na to, co mogą myśleć ludzie.

Bóg nadal troszczył się o Dawida i czuwał nad jego dobrem. Saul chybił. Dawid szybko się poruszył i uciekł, a dzięki łaskawej opiece Boga ocalał tamtej nocy. W Psalmach Dawid często wspomina o takich ocaleniach, nazywając Boga swoją tarczą, skałą, twierdzą i Tym, który wybawia go od śmierci.