1 Księga Królewska 17:14 – znaczenie i zastosowanie

¹² Na to odpowiedziała: Na życie Pana, Boga twojego! Już nie mam pieczywa – tylko garść mąki w dzbanie i trochę oliwy w baryłce. Właśnie zbieram kilka kawałków drewna i kiedy przyjdę, przyrządzę sobie i mojemu synowi posiłek. Zjemy to, a potem umrzemy.

¹³ Eliasz zaś jej powiedział: Nie bój się! Idź, zrób, jak powiedziałaś; tylko najpierw zrób z tego mały podpłomyk dla mnie i przynieś mi! A sobie i twojemu synowi zrobisz potem.

¹⁴ Bo Pan, Bóg Izraela, powiedział tak: Dzban mąki nie wyczerpie się i baryłka oliwy nie opróżni się aż do dnia, w którym Pan spuści deszcz na ziemię.

¹⁵ Poszła więc i zrobiła, jak Eliasz powiedział, a potem zjadł on i ona oraz jej syn, i tak było co dzień.

¹⁶ Dzban mąki nie wyczerpał się i baryłka oliwy nie opróżniła się zgodnie z obietnicą, którą Pan wypowiedział przez Eliasza.