1 List Jana 4:1 – znaczenie i zastosowanie

Apostoł powiedział już, że możemy rozpoznać życie Boga w nas po Duchu, którego nam dał. Teraz pokazuje, że tego samego Ducha można odróżnić od innych duchów, które pojawiają się na świecie.

Najpierw ostrzega wierzących, by zachowali ostrożność wobec duchów i nauczycieli duchowych, którzy się pojawili. Słowa „nie wierzcie każdemu duchowi” znaczą: nie ufajcie każdemu, kto twierdzi, że przemawia pod natchnieniem Ducha Bożego albo mówi o wizjach, natchnieniu czy nowym objawieniu. Skoro Bóg rzeczywiście udzielił darów duchowych, inni zaczęli udawać, że również je mają. Nie powinno dziwić, że fałszywe roszczenia pojawiają się tam, gdzie objawiła się już prawdziwa nauka.

Następnie apostoł poleca badać duchy, czyli sprawdzać, czy pochodzą od Boga (Pierwszy List Jana 4:1). Bóg udzielił swojego Ducha w tych dniach ostatecznych, ale nie każdemu, kto twierdzi, że otrzymał ten dar. W sprawach wiary wierzący mogą i powinni kierować się roztropnym osądem. Powód jest jasny: wielu fałszywych proroków wyszło na świat (Pierwszy List Jana 4:1). W czasach poprzedzających przyjście Chrystusa i za Jego życia wiele osób oczekiwało Odkupiciela. Niektórzy wykorzystywali tę nadzieję, by podawać się za proroków i mesjaszy, tak jak zapowiedział Jezus (Ewangelia Mateusza 24:23–24). Nie powinno więc dziwić, że w kościele pojawiają się fałszywi nauczyciele. Działo się tak już za czasów apostołów, a niebezpiecznym znakiem jest to, że ludzie chełpią się natchnieniem w swoim nauczaniu, choć w rzeczywistości go nie mają.

Apostoł podaje też kryterium oceny tych, którzy twierdzą, że przemawiają pod natchnieniem. Ich naukę należy oceniać na podstawie tego, co mówią o Jezusie Chrystusie. Każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, pochodzi od Boga (Pierwszy List Jana 4:2). Należy wyznawać, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym, odwiecznym Słowem i życiem; od początku był u Ojca. Trzeba też wyznawać, że jako Syn Boży przyjął naszą ludzką naturę, żył pośród nas, a następnie cierpiał i umarł w Jerozolimie. Kto naprawdę wierzy w tę prawdę i jej naucza, mając umysł oświecony przez Boga, przemawia pod natchnieniem Ducha Bożego.

Natomiast każdy duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, nie pochodzi od Boga (Pierwszy List Jana 4:3). Bóg dał tak wyraźne świadectwo o Jezusie Chrystusie, który był na świecie w ciele podobnym do naszego, a teraz jest w niebie, że rzekome natchnienie, które temu zaprzecza, nie może pochodzić od Boga. Całe przesłanie objawienia koncentruje się na Chrystusie, Jego osobie i dziele. Dlatego zorganizowany sprzeciw wobec Niego jest szczególnie poważny.

Jest to duch antychrysta, o którym wierzący słyszeli, że ma przyjść, a który już wtedy był na świecie (Pierwszy List Jana 4:3). Bóg już zapowiedział, że pojawią się antychryści i że wrogie duchy będą sprzeciwiać się Jego prawdzie. Wiedział też, że później nadejdzie jeden główny Antychryst i rozpocznie długą, straszliwą walkę przeciw Chrystusowi, Jego kościołowi, czci należnej Mu oraz Jego królestwu na świecie. Drogę temu potężniejszemu wrogowi przygotują pomniejsi antychryści i duch błędu, który już kształtuje ludzkie umysły. Duch antychrysta zaczął działać już za czasów apostołów.

Przerażającym i głębokim sądem Boga jest to, że ludzie zostają wydani takiej ciemności, iż występują przeciw Synowi Bożemu i przeciw świadectwu Ojca o Nim. Wierzący zostali jednak uprzedzeni, że taki sprzeciw nadejdzie. Nie powinni więc dać się nim zachwiać. Im wyraźniej widzą, jak spełniają się słowa Chrystusa, tym mocniej powinni utwierdzać się w ich prawdziwości.